Michał Czajkowski (duchowny)
| Michał Czajkowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 października 1934 Chełmża |
| proboszcz parafii w Zgorzelcu | |
| Okres sprawowania | 1972-1976 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 15 czerwca 1958 |
| Odznaczenia | |
 |
|
Michał Franciszek Czajkowski (ur. 3 października 1934 w Chełmży) – prezbiter archidiecezji wrocławskiej, profesor biblistyki Nowego Testamentu, były współprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów, były członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej (2000-2006), oskarżony o współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa PRL.
Studia rozpoczął w 1953 (do 1966) w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Studiował również na KUL w Lublinie, Papieskim Instytucie Biblijnym i Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza w Rzymie oraz w École Biblique et Archéologique Française w Jerozolimie.
Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1958.
Spis treści |
[edytuj] Przebieg służby kościelnej
- 1958-1959 – wikariusz i katecheta w Oleśnicy;
- 1967-1972 – wykładowca Wyższego Seminarium Duchownego, rektor kościoła św. Marcina i duszpasterz we Wrocławiu;
- 1972-1976 – proboszcz parafii w Zgorzelcu;
- 1976 - do emerytury był kierownikiem Katedry Teologii Ekumenicznej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego (dawniej ATK) w Warszawie.
Pisał korespondencje z obrad II Soboru Watykańskiego. Był założycielem Wspólnoty św. Marcina we Wrocławiu. Jest autorem wielu publikacji z zakresu teologii biblijnej. Był także członkiem Komisji Episkopatu Polski do spraw Dialogu z Niewierzącymi oraz Komisji Episkopatu Polski do spraw Dialogu z Judaizmem. W latach 2003-2005 był kierownikiem Katedry Egzegezy i Teologii Biblijnej Starego Testamentu na Uniwersytecie Szczecińskim. Członek Collegium Invisibile[1].
Do 2006 roku był asystentem kościelnym miesięcznika "Więź" oraz współpracownikiem "Tygodnika Powszechnego".
Od marca 2009 znów publikuje swoje teksty w Tygodniku Powszechnym[2].
[edytuj] Współpraca z organami bezpieczeństwa PRL
W latach 1960-1972, z dłuższymi przerwami, tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa PRL. 17 maja 2006 Życie Warszawy, opierając się na dokumentach SB, przechowywanych w Instytucie Pamięci Narodowej i przebadanych przez tamtejszych historyków, podało, że w latach 1960-1984 ksiądz Czajkowski, jako tajny współpracownik "Jankowski", współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa, donosząc m.in. na arcybiskupa wrocławskiego Bolesława Kominka, księdza Jerzego Popiełuszkę[3], Jacka Kuronia i Jana Józefa Lipskiego. Jednym z jego oficerów prowadzących miał być, zdaniem Tadeusza Witkowskiego, Adam Pietruszka, który miał uważać duchownego za jednego z najbardziej wartościowych agentów ulokowanych przez SB wśród kleru. Zdaniem Tadeusza Witkowskiego za swoją współpracę ksiądz pobierał pieniądze, a po zamordowaniu Popiełuszki przez SB jego współpraca ustała. Specjalny raport na temat jego działalności opracowali również redaktorzy miesięcznika Więź, korzystając zarówno z materiałów zgromadzonych w IPN, jak też z rozmów z samym duchownym i niektórymi osobami, na które miał donosić. Równocześnie z publikacją wniosków z raportu ksiądz Czajkowski wydał specjalne oświadczenie[4], w którym przyznał się do części zarzucanych mu czynów, jednocześnie stanowczo negując wiele zawartych w jego aktach informacji. Zresztą sam Witkowski przyznał, że do teczki ks. Czajkowskiego włożono też materiały pochodzące od innego tajnego współpracownika[5]. Natomiast ks. Czajkowski oświadczył, że nigdy nie donosił na ks. Jerzego Popiełuszkę (ani na abpa B. Kominka, J. Kuronia i J. J. Lipskiego)[6].
[edytuj] Nagrody i odznaczenia
- nagrody ekumeniczne (dwie chrześcijańskie i dwie żydowskie)
- Nagroda Ministra Edukacji Narodowej
- nagrody rektorskie
- Dyplom Szczególnego Uznania Zarządu Towarzystwa Miłośników Wrocławia
- obywatelstwo honorowe miasta Świdwina
- Tęczowy Laur za osiągnięcia w dziedzinie przeciwdziałania dyskryminacji mniejszości
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Interfaith Gold Medalion "Peace through Dialogue" (ICCJ)
[edytuj] Publikacje
1074, w tym 23 książki, m.in.:
- "Słowo blisko ciebie. Wędrówka po Biblii i biblistyce" Warszawa 1983,
- "Apokalipsa jako księga profetycznego orędzia napomnienia, pokrzepienia i nadziei" Wrocław 1987,
- "Lud Przymierza" Warszawa 1992,
- "Egzystencjalna lektura Biblii" Lublin 1993
- "Agenda Liturgiczna Maryi Niepokalanej" 1995, 1996, 1997,
- "Z komentarzami biblijnymi na każdy dzień roku. Rok C" Wrocław 1994,
- "Z komentarzami biblijnymi na każdy dzień roku. Rok A" Wrocław 1995,
- "Z komentarzami biblijnymi na każdy dzień roku. Rok B" Wrocław 1997
- "I ty zrozumiesz Pismo Święte. Pierwsze wtajemniczenie w Biblię" Warszawa 1996,
- "Galilejskie spory Jezusa. Struktura kerygmatyczna Mk 2.1 - 3.6" Warszawa 1997
- "W drodze do Jerozolimy" Warszawa 1996.
- "Co nas łączy? ABC relacji chrześcijańsko-żydowskich", Więź, Warszawa 2003
Przypisy
- ↑ Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
- ↑ Ks. Czajkowski wraca do "Tygodnika Powszechnego"
- ↑ wp.pl: Ks. Czajkowski donosił na Kuronia i Popiełuszkę - twierdzi historyk IPN (pol.). [dostęp 26 marca 2009].
- ↑ :: Towarzystwo „Więź” ::
- ↑ Tadeusz Witkowski, "Agent Ignacy", "Wprost" numer 2/2007
- ↑ "Nie donosiłem na Ks. Popiełuszkę", "Więź" numer 7(2009)156-158
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Polak, Kto jest kim w Kościele katolickim?, KAI, Warszawa 1996
- Słowo pojednania. Księga Pamiątkowa z okazji siedemdziesiątych urodzin Księdza Michała Czajkowskiego (red. J.Warzecha), Więź, Warszawa 2004
- Tadeusz Witkowski "Ksiądz Czajkowski agentem bezpieki", "Życie Warszawy" 17.05.2006 [1]
- "Więź" numer 7–8(573)/2006 lipiec–sierpień, "Kościół dla grzeszników" [2]
