Papirus 40

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papirus 40
Papyrus 40, Fr. c - h.jpeg

Papirus 40, fragmenty c–h
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{40}
Zawartość List do Rzymian
Data powstania III wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Heidelberg
Rozmiary 19 × 30
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 40 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{40} – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Listu do Rzymian.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowało się siedem fragmentów kodeksu z tekstem Listu do Rzymian 1,24-27; 1,31-2,3; 3,21-4,8; 6,4-5.16; 9,16-17.27[1]. Oryginalne karty miały rozmiar 19 na 30 cm, tekst pisany w jednej kolumnie na stronę, 35 linijek w kolumnie, 22-26 liter w linijce[2]. Nomina sacra pisane były skrótami.

Charakter pisma jest raczej niestaranny[1], jakkolwiek ręka skryby była wprawiona w pisaniu dokumentów[2].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland ocenił jego tekst jako "wolny" ale ze względu na wiek zaklasyfikował go do kategorii I[1]. Tekst rękopisu jest bliższy dla Kodeksu Synajskiego niż dla Kodeksu Aleksandryjskiego i Watykańskiego[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fragmenty rękopisu odkryto w Fajum. Tekst rękopisu opublikowany został przez Friedricha Bilabel w 1924 roku[3], następnie przez Schofielda. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 40[4].

Bilabel datował rękopis na V/VI wiek, Schofield na koniec wieku VI. Aland redatował go na wiek III[1]. Za III wiekiem opowiedzieli się również inni paleografowie, jak np. Philip Comfort[2]. Styl pisma jest bliski dla \mathfrak{P}^{35}, który początkowo datowany był na VII wiek, a później został redatowany na III wiek[2].

Obecnie przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Heidelbergu (Inv. no. 45)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 98. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 150.
  3. Friedrich Bilabel, Römerbrieffragmente, VBP IV, (Heidelberg 1924), pp. 28-31.
  4. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Friedrich Bilabel, Römerbrieffragmente, VBP IV, (Heidelberg 1924), ss. 28-31.
  • Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, ss. 278-284.
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 150-154. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]