Papirus 65
| Papirus 65 PSI 1373 |
|
| Rodzaj | Kodeks papirusowy |
| Numer | ![]() |
| Zawartość | 1. List do Tesaloniczan 1 † |
| Data powstania | III wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Narodowe Muzeum Archeologiczne we Florencji |
| Rozmiary | 18 × 25 cm |
| Typ tekstu | tekst aleksandryjski |
| Kategoria | I |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Papirus 65 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem
– grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty 1. Listu do Tesaloniczan, tekst był dwukrotnie publikowany.
Spis treści |
Opis [edytuj]
Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem 1. Listu do Tesaloniczan 1,3-2,1.6-13[1]. Tekst pisany jest w 29 linijkach na stronę, ok. 42 liter w linijce[2]. Rękopis sporządzony został przez profesjonalnego skrybę[3].
Rękopis wyszedł spod tej samej ręki co
(zawiera fragmenty Listu do Efezjan), rozmiary kart oraz liczba linijek tekstu na stronę są identyczne i dlatego sugerowano, że mogły stanowić ten sam rękopis[4]. Jedynie liczba liter w linijce tekstu nieznacznie się różni. Oryginalny kodeks mógł zawierać pełny zbiór Listów Pawła[3].
Nomina sacra pisane są skrótami.
Według Alanda jest jednym z trzech wczesnych rękopisów 1. Listu do Tesaloniczan[5].
Tekst [edytuj]
Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland opisał go jako "strict text", jednak z pewnym wahaniem, ponieważ fragment jest zbyt krótki. Tekst rękopisu zaklasyfikował do kategorii I[1]. Hatch i Welles określili go jako tekst aleksandryjski[2].
Historia [edytuj]
Fragment prawdopodobnie pochodzi z Oksyrynchos[2]. Tekst rękopisu opublikowany został w 1957 roku, przez Vittorio Bartolettiego (1920-1990)[6], następnie przez Comforta. Kurt Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 65[7].
Philip Comfort datuje na połowę III wieku[2]. Rękopis datowany jest przez INTF na wiek III[1].
Obecnie przechowywany jest w Narodowym Muzeum Archeologicznym (PSI 1373) we Florencji[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 100. ISBN 978-0-8028-4098-1.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 355. ISBN 978-0-8423-5265-9.
- ↑ 3,0 3,1 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 358. ISBN 978-0-8423-5265-9.
- ↑ Klaus Wachtel, Klaus Witte, Das Neue Testament auf Papyrus: Gal., Eph., Phil., Kol., 1. u. 2. Thess., 1. u. 2 Tim., Tit., Phlm., Hebr, Walter de Gruyter, 1994, p. LXI.
- ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 85. ISBN 978-0-8028-4098-1.
- ↑ Vittorio Bartolotti, Papiri greci e latini della Società Italiana XIV, (1957), pp. 5-7.
- ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1.
Bibliografia [edytuj]
- Vittorio Bartoletti, Papiri greci e latini della Società Italiana XIV, (1957), pp. 5-7.
- Naldini, Documenti, no. 17.
- Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 355–361. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||