Papirus 53

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papirus Yale 1543
P053-Mat-26 29-35-III.jpg

Mt 26,29-35
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{53}
Zawartość Mateusz 26 †; Dzieje Apostolskie 9–10 †
Data powstania III wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania University of Michigan
Rozmiary 12 × 22 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 53 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{53} – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza oraz Dziejów Apostolskich, tekst kodeksu był dwukrotnie publikowany.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się fragmenty dwóch kart kodeksu z tekstem Ewangelii Mateusza 26,29–40 oraz Dziejów Apostolskich 9,33–10,1[1]. Tekst pisany jest w 24–25 linijkach na stronę. Zachowały się dwie karty kodeksu, obie z uszkodzeniami[2].

Pod względem paleograficznym wykazuje duże podobieństwo do \mathfrak{P}^{49} oraz do korespondencji Hieroninosa. Podobieństwa zachodzą również do \mathfrak{P}^{37}[2].

Nomina sacra pisane są skrótami.

Według Alanda jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. Papirus 48 oraz Papirus 50)[3]. Od tego czasu odkryty został jeden wczesny rękopis Dziejów Apostolskich – Papirus 127.

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną[2]. Kurt Aland opisał go jako co najmniej "normal text" i zaklasyfikował do kategorii I[1]. Tekstualnie jest bliski dla Chester Beatty I, \mathfrak{P}^{74}, Kodeksem Synajskim, Watykańskim oraz Kodeksu Efrema[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rękopis prawdopodobnie pochodzi z Fajum. Latem 1934 roku University of Michigan nabyło papirus za pośrednictwem British Museum od pewnego egipskiego handlarza[2]. Tekst rękopisu opublikowany został w 1937 roku, przez Henry'ego A. Sandersa[4], następnie przez Comforta. Kurt Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 53[5].

Henry Sanders datował rękopis na ok. rok 260 ze względu na podobieństwo do papirusów Florentyna. Philip Comfort datuje go na połowę III wieku[2]. Rękopis datowany jest przez Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu (INTF) na III wiek[1].

Obecnie przechowywany jest w University of Michigan (Inv. 6652) w Ann Arbor[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 99. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 369. ISBN 0-8423-5265-1. (ang.)
  3. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 85. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  4. Henry A. Sanders: A Third Century Papyrus of Matthew and Acts. W: Quantulacumque: Studies Presented to Kirsopp Lake. London: 1937, s. 151–161. (ang.)
  5. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henry A. Sanders: A Third Century Papyrus of Matthew and Acts. W: Quantulacumque: Studies Presented to Kirsopp Lake. London: 1937, s. 151–161. (ang.)
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 369–373. ISBN 10-0-8423-5265-1. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]