Papirus 42

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papirus 42
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{42}
Zawartość Ewangelia Łukasza 1-2 †
Data powstania VI/VII wiek
Język grecko-koptyjski
Miejsce przechowywania Wiedeń
Rozmiary [27 × 18]
14 × 8 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 42 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{42} – grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VI albo VII wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Łukasza.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się jedynie fragmenty Ewangelii Łukasza[1].

Tekst grecki zawiera: Łk 1,54-55; 2,29-32.

Tekst koptyjski zawiera: Łk 1,46-51.

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, z bizantyjskimi naleciałościami. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ernst von Dobschütz umieścił na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 42[2].

Rękopis datowany jest przez INTF na VI albo VII wiek[1].

Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (K. 8706) w Wiedniu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 98. ISBN 978-0-8028-4098-1.
  2. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1.