Papirus 6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papirus 6
Papyrus 6 (John 10,1-10).jpg

Jan 10,1-10
Rodzaj kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^6
Zawartość Ewangelia Jana †
List Jakuba †
1 List Klemensa
Data powstania IV wiek
Język grecko-koptyjski
Miejsce przechowywania Bibliothèque nationale et universitaire
Rozmiary [28] × [15] cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 6 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^6 (ε 021 w systemie von Sodena)[1]grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba oraz 1 Listu Klemensa[2]. Większa część kodeksu zaginęła.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera tekst 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim na pierwszych 26 stronach rękopisu, List Jakuba w języku koptyjskim na stronach 91-99, oraz grecko-koptyjski tekst Ewangelii Jana, który się zaczyna na stronie 100. Strony 27-90 nie zachowały się. 25 stron powinno przypadać na utraconą część Listu Klemensa, jedna strona powinna zawierać początek Listu Jakuba (1,1-12), pozostaje jednak około 28 stron o nieznanej zawartości. Rösch zauważył, że jest tu za mało miejsca na Drugi List Klemensa[3].

Zachowało się 15 fragmentów (4 kart) z greckim tekstem Ewangelii Jana, ponadto fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba i 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim (dialekt achmimicki). Wszystkich zachowanych fragmentów jest około 200[4].

Oryginalne karty kodeksu miały prawdopodobnie rozmiar ok. 28 cm na 15 cm. Tekst pisany jest 1 kolumną na stronę, 30 linijek na stronę (według rekonstrukcji)[5].

Tekst grecki kodeksu zawiera fragmenty Ewangelii Jana 10,1-2.4-7. 9-10; 11,1-8. 45-52. Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do II kategorii[2].

Tekst koptyjski kodeksu (achmimicki) zawiera 1 List Klemensa 1,1-26,2, fragmenty Ewangelii Jana 10,1-12.20; 13,1-2.11-12; Jakub 1,13-5,20.

Tekst koptyjski kodeksu pisany jest w dialekcie achmimickim i jest to jak dotąd jedyny zachowany rękopis zawierający przekład 1 Listu Klemensa na dialekt achmimicki.

Rękopis znaleziony został w Egipcie. Grecki tekst rękopisu opublikowany został przez Gregory w 1909 roku. Friedrich Rösch w 1910 roku opublikował tekst całego rękopisu[6].

Caspar Rene Gregory nie próbował oszacować jego wieku (ze względu na fragmentaryczność)[7]. Friedrich Rösch sugerował V lub VI wiek, ze względu na obecność Listu Klemensa[8]. Niektórzy paleografowie dają mu nawet VII/VIII wiek[9]. Obecnie datowany jest przez INTF na wiek IV[2].

Rękopis przechowywany jest w Bibliothèque nationale et universitaire (Pap. copt. 379. 381. 382. 384) w Strasbourgu[2][5].

Grecki tekst NT[edytuj | edytuj kod]

Fragmenty z tekstem Jana 11,45
[τευσαν εις αυτον τιν]ες δε εξ αυ
[των απηλθον προς τ]ο̣υ̣ς φαρισαιους
[και ειπαν αυτοις α] επ̣ο̣ιησεν ις̅
[συνηγαγον ουν οι αρ]χι̣ερεις
[και οι φαρισαιοι συνεδριο]ν̣ και ελε
[γον τι ποιουμεν οτι ουτο]ς̣ ο̣ α̣ν̣θρ̣ω̣
[πος πολλα ποιει σημεια] εαν
[αφωμεν αυτον ουτως] παντες̣
[πιστευσουσιν εις αυτον] κ̣αι ελευ
[σονται οι ρωμαιοι και αρο]υ̣σιν ημων
[και τον τοπον και το εθνο]ς̣·
[εις δε τις εξ αυτων καια]φας
[αρχιερευς ων του ενιαυτο]υ̣ εκειν[ου
ειπεν αυτοις υ]με[ις ουκ] ο̣ιδατ̣[ε
ουδεν ουδε λο]γ̣ι̣ζε̣[σθε ο]τ̣ι συμ
[φερει υμιν ι]ν̣[α εις αν]θ̣ρω
[πος αποθαν]η̣ υ[περ του λαο]υ̣
[και μη ολον το] ε[θνος αποληται του
το δε αφ εαυτου] ουκ ε̣[ιπεν] α̣λλα̣
[αρχιερευς ων] του ε[νια]υ̣του̣ εκ̣[ει
νου επροφητευσεν οτι ε]μ̣ελ̣λ̣ε̣[ν
ις̅ αποθνησκειν υπερ το]υ̣ εθ̣[νους]
[και ουχ υπερ του εθνους μονον
αλλ ινα και τα τεκ]ν̣α του [θ]υ̣̅ [τα
διεσκορπισμενα] συναγαγη ε̣ι̣ς ε̣ν̣

W Jana 10,4-5 posiada unikatową, nie potwierdzoną przez żaden inny rękopis, sekwencję słów τ[ην φωνην των αλλο]τριων[10]. Inne rękopisy przekazują tę frazę w brzmieniu: την φωνην αυτου αλλοτριω, albo: αυτου την φωνην αλλοτριω[11].

W Jana 10,6 przekazuje unikatowy wariant τι ην α, pozostałe rękopisy mają τι[11][12].

W Jana 11,1 przekazuje unikatowy wariant ην δε τις εκει, pozostałe rękopisy mają ην δε τις[13].

W Jana 11,2 imię Mariam zapisane zostało koptyjskimi literami w niezwykłej formie Mariham[12].

W Jana 11,45 przekazuje wariant οι ελθοντες προς την Μαριαμ, wariant wspierany jest również przez rękopisy Papirus 59, Vaticanus, Ephraemi, Regius, minuskuł 33. Większość rękopisów – wśród nich Sinaiticus, Alexandrinus – przekazuje wariant οι ελθοντες μετα Μαριαμ. Wariant reprezentowany przez kodeks uważany jest przez współczesnych krytyków tekstu za oryginalny tekst Ewangelii[14].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 96. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. Friedrich Rösch, Bruchstücke des ersten Clemensbriefes nach dem achmimischen Papyrus der Strassburger Universitäts- und Landesbibliothek (Strasbourg, 1910), p. VIII.
  4. Friedrich Rösch, Bruchstücke des ersten Clemensbriefes nach dem achmimischen Papyrus der Strassburger Universitäts- und Landesbibliothek (Strasbourg, 1910), p. VII.
  5. 5,0 5,1 INTF: Papirus 6 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-29].
  6. Friedrich Rösch, Bruchstücke des ersten Clemensbriefes nach dem achmimischen Papyrus der Strassburger Universitäts- und Landesbibliothek (Strasbourg, 1910), pp. 1–160.
  7. Frederic G. Kenyon, Handbook to the Textual Criticism of the New Testament, London², 1912, p. 120.
  8. Friedrich Rösch, Bruchstücke des ersten Clemensbriefes nach dem achmimischen Papyrus der Strassburger Universitäts- und Landesbibliothek (Strasbourg, 1910), p. XXVII.
  9. Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), s. 406.
  10. Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), s. 406–407.
  11. 11,0 11,1 E. Nestle, K. Aland (pod red.): Novum Testamentum Graece (wyd. 26). Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991, s. 282. [NA26].
  12. 12,0 12,1 Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), s. 407.
  13. E. Nestle, K. Aland (pod red.): Novum Testamentum Graece (wyd. 26). Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991, s. 285.
  14. E. Nestle, K. Aland (pod red.): Novum Testamentum Graece (wyd. 26). Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991, s. 288.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]