Papirus 109

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papirus 109 (GA)
P. Oxyrhynchus 4448
P109-Joh-21 18-20-POxy4448-III.jpg

Jan 21,18-20
Rodzaj kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{109} (GA)
Zawartość Ewangelia Jana 17; 18 †
Data powstania III wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Ashmolean Museum
Rozmiary 12 cm × 24 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski (?)
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 109 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{109}wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (21,18-20.23-25)[1]. Oryginalna karta miała rozmiary 12 na 24 cm. Tekst pisany jest w 26 linijkach na stronę. Rękopis sporządzony został przez skrybę wprawionego w pisaniu dokumentów[2].

Nomina sacra pisane są skrótami[2].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Fragment jest zbyt mały, aby móc ustalić jaką tradycję tekstualną reprezentuje[2], wykazuje jednak zgodność z tekstem aleksandryjskim (lub proto-aleksandryjskim)[3].

W. E. H. Cockle, wydawca kodeksu, zaproponował rekonstrukcję tekstu drugiej i trzeciej linijki strony recto w postaci – αλλοι ζωσουσιν και οισουσιν σε („inni przepaszą i poprowadzą cię” J 21,18). Jeżeli odczyt jest słuszny, byłby to unikatowy wariant tekstowy, nie potwierdzony przez żaden inny rękopis. Odczyt nie jest jednak pewny, a obie linijki są niejasne[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rękopis prawdopodobnie powstał w Egipcie. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos figuruje na pozycji 4448. Tekst rękopisu opublikował W. E. H. Cockle w 1998 roku[5]. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 109[1].

Rękopis datowany jest przez INTF na III wiek[1]. Comfort datuje go na połowę lub koniec II wieku[2].

Cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu (NA27).

Obecnie przechowywany jest w Ashmolean Museum (P. Oxy. 4448) w Oksfordzie[1][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Handschriftenliste. W: INTF [on-line]. Münster Institute. [dostęp 21 stycznia 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 653. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.
  3. Peter M. Head, Some Recently Published NT Papyri from Oxyrhynchus: An Overview and Preliminary Assessment, Tyndale Bulletin 51 (2000), ss. 1-16.
  4. Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), 403.
  5. W. E. H. Cockle, The Oxyrhynchus Papyri LXV (London: 1998), s. 20–22.
  6. „Continuation of the Manuscript List” Institute for New Testament Textual Research, University of Münster. Retrieved April 9, 2008.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W.E.H. Cockle, The Oxyrhynchus Papyri LXV (London: 1998), s. 20–22.
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 653-655. ISBN 978-0-8423-5265-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]