Chester Beatty II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
'
P46.jpg

Strona z P46 zawierająca tekst
2 Kor 11,33 — 12,9
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{46}
Zawartość Listy Pawła
Data powstania ok. 200 roku
Język grecki
Miejsce przechowywania Dublin
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Chester Beatty II oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{46} (Gregory-Aland) – wczesny rękopis papirusowy Nowego Testamentu spisany w formie kodeksu. Nazwa Chester Beatty II pochodzi od amerykańskiego inżyniera i przemysłowca Chestera Beatty'ego (1875-1968), który w 1931 roku zakupił ten kodeks w Egipcie. Wraz z innymi rękopisami tworzy kolekcję Chester Beatty. Przechowywany jest w Dublinie w Chester Beatty Library (P. Chester Beatty II) i Ann Arbor (Univ. of Michigan, Inv. 6238)[1]. Rękopis spοrządzony został przez profesjonalnego skrybę, jednak zawiera wiele błędów.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zawiera Listy Pawła (niekompletne), bez Listów pasterskich, na 86 kartach (pierwotnie było ich 104), o wymiarach 21,5–23 cm na 13,5-15,2 cm; kolejność ksiąg: Rz (brak 16, 1-24), Hbr, 1 Kor, 2 Kor, Ef, Gal, Flp, Kol, 1 Tes, 2 Tes.

Folio Zawiera Miejsce
1-7 Rzymian 1:1-5:17 Brak
8 Rzymian 5:17-6:14 CB
9-10 Rzymian 6:14-8:15 Brak
11-15 Rzymian 8:15-11:35 CB
16-17 Rzymian 11:35-14:8 Mich.
18 (fragment) Rzymian 14:9-15:11 CB
19-28 Rzymian 15:11-Hebrajczyków 8:8 Mich.
29 Hebrajczyków 8:9-9:10 CB
30 Hebrajczyków 9:10-26 Mich.
31-39 Hebrajczyków 9:26- 1 Koryntian 2:3 CB
40 1 Koryntian 2:3-3:5 Mich.
41-69 1 Koryntian 3:6- 2 Koryntian 9:7 CB
70-85 2 Koryntian 9:7-do końca, Efezjan, Galacjan 1:1-6:10 Mich.
86-94 Galacjan 6:10-do końca, Filipian, Kolosan, 1 Tesaloniczan 1:1-2:3 CB
95-96 1 Tesaloniczan 2:3-5:5 Brak
97 (fragment) 1 Tesaloniczan 5:5, 23-28 CB
98-104 1 Tesaloniczan 5:28-2 Tesaloniczan, 1 Tymoteusza, 2 Tymoteusza, Tytusa, Filemona Brak

Okazjonalnie stosuje przydech mocny (spiritus asper). Zawiera wiele korekt[2].

Rękopis sporządzony został przez profesjonalnego skrybę[3].

Jest najstarszym zbiorem Listów Pawła i jednym z najstarszych istniejących kodeksów.

Rękopis pochodzi z Fajjum albo z ruin kościoła bądź klasztoru w pobliżu starożytnego Afroditopolis[4].

Frederick G. Kenyon datował rękopis na I połowę III wieku. Datował tak głównie w oparciu o analizę stychometrycznych not zamieszczonych na końcu Listów. Ulrich Wilcken, wierzył że kodeks powstał w II wieku i był zdania, że należy go datować na ok. 200 rok. Ocena Wilckena bazowała na analizie jednej tylko karty kodeksu. Hans Gerstinger również był przekonany, że rękopis należy do II wieku[5].

Young Kyu Kim datę powstania odniósł do czasów panowania Domicjana (81-96), ponieważ kształty liter są podobne do rękopisów z I wieku i początku II, a noty korektorskie uczynione przez inną rękę, zdaniem Kima późniejszą, są charakterystyczne dla II wieku (jako przykład podał και)[6]. Comfort kontrargumentował, że większość rękopisów z I wieku ma pewne podobieństwa do \mathfrak{P}^{46}, ale tylko część ich liter jest identyczna, nie wszystkie. To co Kim nazywał identyczną formą, jest tylko wcześniejszą formą tego, co w przypadku \mathfrak{P}^{46} było formą późniejszą[7]. Dodatkowym powodem na późniejsze datowanie kodeksu jest to, że odkryty został wraz z innymi rękopisami, które nie mogą być datowane na I wiek. Comfort datował go na połowę II wieku[8]. Datowany jest przez INTF na około 200 rok[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Przekazuje tekst proto-aleksandryjski, wykazujący bliskie podobieństwo do Kodeksu Watykańskiego[9], w odróżnieniu od głównej grupy kodeksów reprezentujących tekst aleksandryjski: Kodeksu Synajskiego, Kodeksu Aleksandryjskiego, Kodeksu Efrema, 33, 81 i innych. W tekście Listu do Rzymian występuje szereg lekcji zachodnich. Aland zaliczył go do Kategorii I[1].

Błędy skryby

Pomimo, iż został sporządzony przez profesjonalnego skrybę zawiera wiele błędów. Tylko część z nich została poprawiona przez późniejszego korektora. Liczba błędów staje się szczególnie wielka od 5. rozdziału Hebrajczyków:[10]

Hbr 5,6 ιερευς ] επευξ
Hbr 6,1 θεμελιοτητα ] τελειοτητα
Hbr 6,9 λαλουμεν ] ελαβομεν
Hbr 7,1 Σαλημ ] Σαμουηλ
Hbr 8,5 γαρ ] γρα
Hbr 8,11 εκαστος ] ετερος
Hbr 9,3 αγια ] ανα
Hbr 9,22 αιματι ] νεκρω
Hbr 10,24 εις ] εκ
Warianty tekstowe

W Rz 16,15 jako jedyny rękopis przekazuje wariant Βηρεα και Αουλιαν zamiast Ιουλιαν, Νηρεα[11].

1 Koryntian 2,4 – πειθοις σοφιας λογοις ] πειθοις σοφιας[12]

1 Koryntian 12,9 – εν τω ενι πνευματι ] εν τω πνευματι[13].

1 Koryntian 15,47 – δευτερος ανθρωπος ] δευτερος ανθρωπος πνευματικος[14]

2 Koryntian 1,10 – τηλικουτου θανατου ] τηλικουτων θανατων[15]

Galacjan 6,2 — αναπληρωσατε ] αποπληρωσετε[16]

Efezjan 4,16 — κατ ενεργειας ] και ενεργειας.[17]

Efezjan 6,12 — αρχας προς τας εξουσιας ] μεθοδιας[18]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 99. ISBN 978-0-8028-4098-1.
  2. Klaus Wachtel, Klaus Witte, Das Neue Testament auf Papyrus: Gal., Eph., Phil., Kol., 1. u. 2. Thess., 1. u. 2 Tim., Tit., Phlm., Hebr, Walter de Gruyter, 1994, p. LI.
  3. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 207. ISBN 0-8423-5265-1.
  4. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 203, 207. ISBN 0-8423-5265-1.
  5. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 204. ISBN 0-8423-5265-1.
  6. Y.K. Kim, Palaeographical Dating of P46 to the Later First Century, Biblica, 1988, Vol. 69, pp. 248-257.
  7. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 205. ISBN 0-8423-5265-1.
  8. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 206. ISBN 0-8423-5265-1.
  9. Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 208. ISBN 0-8423-5265-1.
  10. G. Zuntz: The Text of the Epistles. Eugene, Oregon: Wipf & Stock Publishers, 1953, s. 18. ISBN 978-1-55635-372-7.
  11. UBS3, p. 575.
  12. UBS3, p. 581.
  13. UBS3, p. 605.
  14. UBS3, p. 616.
  15. UBS3, p. 622.
  16. UBS3, p. 661.
  17. NA26, p. 509.
  18. NA26, p. 513.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • F. F. Bruce, The Chester Beatty Papyrii, The Harvester 11 (1934), pp. 163–164;
  • F. G. Kenyon, (ed.), The Chester Beatty Biblical Papyri, Fasciculus III Supplement: Pauline Epistles, Emery Walker Limited, London 1936.
  • Ph. Comfort, Encountering the Manuscripts: An Introduction to New Testament Paleography and Textual Criticism, Broadman and Holman, Elliot 2005.
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 202-334. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.
  • L. W. Hurtado, The Early Christian Artifacts: Manuscripts and Christian Origins, Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan 2006.
  • J. R. Royse, Scribal habits in early Greek New Testament papyri, Brill 2008, ss. 199-358.
  • G. Zuntz: The Text of the Epistles. Eugene, Oregon: Wipf & Stock Publishers, 1953. ISBN 978-1-55635-372-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]