Papirus 103

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papirus 103 (Gregory-Aland)
Papyrus Oxyrhynchus 4403
P103-Mat-13 55-56-POxy4403-II-III.jpg
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{103} (GA)
Zawartość Ewangelia Mateusza 14 †
Data powstania II wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Sackler Library
Rozmiary 4,6 cm × 7 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 103 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{103}wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Mateusza.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Mateusza (14,3-5)[1]. Oryginalna karta miała rozmiary 11 na 16 cm. Tekst pisany jest w 20 linijkach na stronę, skryba sprawia wrażenie profesjonalnego[2].

Zdaniem Comforta mógł pochodzić z tego samego rękopisu co \mathfrak{P}^{77} (zawiera Mt 23,30-39)[2]. W chwili obecnej INTF klasyfikuje te fragmenty jako odrębne rękopisy[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski[1]).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos fragment zarejestrowany został pod numerem 4403. Tekst opublikowany został przez J. David Thomas w 1997 roku[3]. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 103[1].

Rękopis datowany jest przez INTF na II wiek[1]. Comfort datuje na koniec II wieku[2].

Cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27).

Obecnie przechowywany jest w bibliotece Sackler Library (Papyrology Rooms, P. Oxy. 4403) w Oksfordzie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 List of the manuscripts at the Münster Institute
  2. 2,0 2,1 2,2 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 609. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.
  3. J. David Thomas, The Oxyrhynchus Papyri LXIV (London: 1997), pp. 5–7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. David Thomas, The Oxyrhynchus Papyri LXIV (London: 1997), pp. 5–7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]