Jens Pulver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Jens Pulver
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Pulverizer, Little Evil
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1974
Sunnyside
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 170 cm
Masa ciała 61 kg
Styl walki boks
Klub Team Curran
Zwycięstwa 27
Przez nokauty 14
Przez poddania 4
Przez decyzje 9
Porażki 17
Remisy 1
Nieodbyte 0

Jens Johnnie Pulver (ur. 6 grudnia 1974 w Sunnyside) – amerykański zawodnik MMA, pierwszy w historii mistrz organizacji Ultimate Fighting Championship w wadze lekkiej z 2001 roku. Były pretendent do pasa World Extreme Cagefighting z 2008 roku.

Krótka biografia[edytuj | edytuj kod]

Pulver jest synem licencjonowanego dżokeja. Dorastał w Mapple Valley niedaleko Seattle razem z trójką rodzeństwa - dwoma braćmi Abelem i Dustinem oraz siostrą Jamaicą. Pulver cierpi na heterochromia iridis, niegroźne schorzenie które objawia się różnicą barw tęczówki, w przypadku Pulvera jego prawe oko jest niebieskie, a lewe brązowe. W swojej autobiografii Little Evil, One Ultimate Fighter's Rise to the Top opisuje swoje dzieciństwo jako niekończący się łańcuch przemocy i wykorzystywania przez ojca alkoholika. Pulver w książce opisuje także jedną z najbardziej dramatycznych wydarzeń w jego życiu gdy jego ojciec groził mu nabitym pistoletem (wówczas mając 7 lat).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Pulver w MMA amatorsko zadebiutował w 1997 roku. Po stoczeniu kilku pojedynków, przeszedł na zawodowstwo. W 1999 roku na turnieju Bas Rutten Invitational 2 w swoim zawodowym debiucie pokonał przez techniczny nokaut Curtisa Hilla, jednak w kolejnej rundzie turnieju musiał uznać wyższość rywala - Davida Harrisa z którym przegrał przez poddanie. Jeszcze w tym samym roku wystąpił na kolejnej edycji tego turnieju - pokonując dwóch rywali przed czasem i w konsekwencji wygrywając cały turniej.

Ultimate Fighting Championship[edytuj | edytuj kod]

W 1999 roku z bilansem trzech zwycięstw i jednej przegranej związał się z wówczas szybko rozwijającą się amerykańską organizacją - Ultimate Fighting Championship. Pulver w swoim debiucie (UFC 22) zremisował z Alfonso Alcarezem po 2. rundowym pojedynku. Następny pojedynek w nowej organizacji wygrał przed czasem z Davidem Velasquezem (UFC 24). 17 listopada 2000 roku na UFC 28 błyskawicznie znokautował Johna Lewisa w 15 sekund. Po tym efektownym zwycięstwie został zestawiony z Japończykiem Caolem Uno o pierwsze w historii UFC mistrzostwo w wadze lekkiej. Do pojedynku doszło 23 lutego 2001 roku na gali UFC 30 w Atlantic City. Po 5. rundowym bardzo wyrównanym pojedynku sędziowie orzekli zwycięstwo i pierwszego w historii mistrza w wadze lekkiej Pulvera. Pasa mistrzowskiego bronił dwukrotnie, najpierw przeciwko Denisowi Hallmanowi (UFC 33), a następnie przeciw B.J. Pennowi (UFC 35) - oba wygrał na punkty. Po czasie Pulver zwakował pas mistrzowski i odszedł z UFC.

PRIDE Fighting Championship[edytuj | edytuj kod]

Od ostatniej walki w UFC Pulver stoczył osiem pojedynków, sześć z nich wygrywał (głównie przed czasem), a dwa razy przegrywał (przez nokaut). Po czterech wygranych z rzędu pojedynkach związał się z czołową japońską organizacją MMA - PRIDE FC. Swój pierwszy pojedynek w Japonii stoczył 31 grudnia 2004 roku na sylwestrowej gali PRIDE Shockwave 2004 przeciw Takanori Gomi'iemu. Pulver przegrał wtedy przez nokaut w 1. rundzie. W kolejnym pojedynku na PRIDE Bushido 7 znokautował Tomomi Iwama'iego w 1. rundzie. 25 września 2005 roku wystartował w turnieju wagi lekkiej na Bushido 9. W ćwierćfinale przegrał pod koniec 1. rundy przez TKO z jak się później okazało finalistą turnieju Hayato Sakurajem. Ostatni pojedynek w PRIDE FC stoczył 2 kwietnia 2006 roku na Bushido 10. Znokautował wtedy "soccer kickami" Kenjiego Araia.

Powrót do UFC[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2006 roku ponownie związał się z UFC. Na gali UFC 63 szybko przegrał przed czasem z Joe Lauzonem. Kolejny pojedynek stoczył 23 czerwca 2007 roku na finałowej gali reality show The Ultimate Fighter 5. Zmierzył się wtedy w rewanżowym pojedynku z B.J. Pennem. Pulver przegrał pojedynek przez poddanie (duszenie zza pleców). Po tej przegranej zszedł do kategorii piórkowej i przeniósł się do mniejszej organizacji Zuffa (właściciela UFC) - World Extreme Cagefighting.

World Extreme Cagefighting[edytuj | edytuj kod]

W debiucie w nowej kategorii wagowej i organizacji szybko poddał duszeniem gilotynowym Cuba Swansona na WEC 31. Po tym zwycięstwie otrzymał szanse stoczenia pojedynku o pas mistrzowski w wadze piórkowej z ówczesnym mistrzem Urijah Faberem. Do pojedynku doszło 1 czerwca 2008 roku na gali WEC 34. Po 5. rundach mistrzowskiego pojedynku sędziowie orzekli jednogłośnie zwycięstwo Fabera. Za ten pojedynek Pulver otrzymał bonus finansowy za "walkę wieczoru".

Przegrana z Faberem rozpoczęła fatalną passę pięciu przegranych pojedynków w World Extreme Cagefighting, co w konsekwencji doprowadziło do zwolnienia go z mniejszej organizacji Zuffa w 2010 roku. Pulver przegrywał m.in. z Leonardem Garcią przez TKO (WEC 36) oraz ponownie z Faberem przez poddanie (WEC 38).

Po zwolnieniu z WEC[edytuj | edytuj kod]

Pulver od 2008 roku przegrywał sześć pojedynków z rzędu. Dopiero w 2011 roku przełamał zwycięską niemoc wygrywając przed czasem z Mikiem Lindquistem na gali XFO: 38. Kolejne walki toczył na mniejszych galach notując od zwolnienia z World Extreme Cagefighting cztery zwycięskie walki oraz trzy przegrane.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

4 lipca 2009 roku Pulver poślubił swoją narzeczoną Kannikę. Para ma syna Karsona Jensa który urodził się w 2008 roku.

Pulver jest zapalonym graczem komputerowym. Jego ulubioną grą sieciową jest World of Warcraft.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]