Tom Brady (futbolista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tom Brady (futbol amerykański))
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tom Brady
Thomas Edward Patrick "Tom" Brady, Jr.
Brady w barwach New England Patriots
Brady w barwach New England Patriots
#12 New England Patriots
Quarterback
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1977
San Mateo, Kalifornia
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 193 cm
Masa ciała 102 kg
Kariera
Aktywność od 2000
College Michigan
Draft 2000, numer: 199
New England Patriots

Thomas Edward Patrick Brady Jr. (ur. 3 sierpnia 1977 w San Mateo) − amerykański futbolista występujący na pozycji quarterbacka w New England Patriots. Jeden z najwybitniejszych zawodników w historii NFL. Pięciokrotny uczestnik Super Bowl (trzykrotny zwycięzca, dwukrotnie uznany najlepszym zawodnikiem meczu), dwukrotny MVP rozgrywek, zdobywca wielu nagród indywidualnych oraz posiadacz kilkudziesięciu rekordów ligi.

Karierę futbolową rozpoczął w 1992 roku w Junípero Serra High School w rodzinnym San Mateo, gdzie z powodzeniem uprawiał także baseball, występując na pozycji łapacza. W 1995 został nawet wybrany w 18. rundzie draftu MLB przez Montreal Expos, ale ostatecznie skoncentrował się na futbolu. W 1996 dołączył do uniwersyteckiej drużyny Michigan Wolverines, a w 2000 został wybrany w 6. rundzie draftu NFL przez New England Patriots jako 199. w kolejności.

Kariera w NFL[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2000[edytuj | edytuj kod]

W debiutanckim sezonie był dopiero trzecim rezerwowym rozgrywającym w składzie Patriots, bez większych szans na grę. Wystąpił tylko około minuty w przegranym 9-34 meczu z Detroit Lions (23 listopada 2000), zdobywając 6 jardów oraz notując jedno celne podanie na 3 podjęte próby.

Sezon 2001[edytuj | edytuj kod]

Ponownie rozpoczął rozgrywki jako rezerwowy i nic nie wskazywało na to, by mógł wygrać konkurencję z Drew Bledsoem, czołowym oraz najlepiej opłacanym zawodnikiem Patriotów i całej ligi. Jednak poważna kontuzja Bledsoe'a w drugim tygodniu rozgrywek otworzyła 24-letniemu Brady'emu drogę do pierwszego składu. Jako starter poprowadził New England do 11 zwycięstw w 14 meczach i pierwszego miejsca w AFC. W całym sezonie regularnym zdobył 2843 jardy, miał 18 podań kończących się touchdownem, a 64-procentową celnością podań poprawił 15-letni rekord klubu. W klasyfikacji podających zajął 6. miejsce, uzyskując wynik 86,5. Ustanowił także rekord NFL w największej liczbie celnych podań do pierwszej straty w karierze (162).

W połfinale AFC (19 stycznia 2002) jego touchdown na kilka minut przed końcem 4. kwarty oraz bezbłędna gra w dogrywce (8 celnych podań na 8 podjętych prób) pomogły Patriotom zwyciężyć Oakland Raiders 16-13. W wygranym 24-17 finałowym meczu AFC przeciwko Pittsburgh Steelers (27 stycznia) doznał pod koniec pierwszej połowy kontuzji lewego kolana i został przy stanie 7-3 dla New England zastąpiony przez Bledsoe'a. Mimo że jego udział w najważniejszym meczu sezonu stał początkowo pod znakiem zapytania, wystąpił w Super Bowl XXXVI (3 lutego), uznano go MVP zawodów, a New England pokonali St. Louis Rams 20-17, zdobywając swój pierwszy tytuł mistrzów NFL.

Sezon 2002[edytuj | edytuj kod]

Kolejny rok nie był dla Brady'ego tak udany, jak poprzedni, głównie z powodu kontuzji ramienia, która w drugiej części sezonu uniemożliwiła mu grę na optymalnym poziomie. Patriots wygrali tylko 9 meczów i nie zakwalifikowali się do play-offów. Zagrał we wszystkich meczach, zdobył 3764 jardy (6. wynik w lidze), miał 28 podań zakończonych touchdownem (lider ligi), ale też 14 podań przechwyconych przez przeciwników (najwięcej w karierze) oraz najniższy w karierze wskaźnik w rankingu podających (85,7).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z modelką Gisele Bündchen.