Yitzhak Arad
Yitzhak Arad (ur. 11 listopada 1926 w Święcianach jako Icchak Rudnicki) - izraelski wojskowy i historyk.
W czasie II wojny światowej działał w radzieckiej partyzantce na terenach obecnej Litwy i Białorusi. W 1945 roku wyemigrował do Palestyny.
Służył w Siłach Obronnych Izraela do 1972, uzyskał stopień Tat Aluf (Brigadier General).
W latach 1972-1993 pracował w instytucie Yad Vashem. Pracował jako wykładowca na uniwersytecie w Tel Awiwie, jego zainteresowania naukowe koncentrowały się na II wojnie światowej i Holocauście na terenach ZSRR.
7 czerwca 1993 Uniwersytet Mikołaja Kopernika przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].
Litewscy prokuratorzy badali, czy Arad, służąc w NKWD podczas okupacji hitlerowskiej, mógł mieć udział w egzekucji litewskich cywilów i członków antysowieckiego ruchu oporu[2].
Wybrane publikacje [edytuj]
- The partisan: from the Valley of Death to Mount Zion (1979, ISBN 0-89604-011-9)
- Belzec, Sobibor, Treblinka: the operation Reinhard death camps (1999, ISBN 0-253-34293-7)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Rzeczpospolita: Piotr Zychowicz "Icchak Arad: od NKWD do Yad Vashem", 12-07-2008, Robert Mickiewicz "Litewski prokurator nie ściga już Arada", 26-09-2008 Piotr Zychowicz "Wybory Icchaka Arada" wywiad, 12-07-2008
Przypisy
- ↑ Doktorzy honoris causa UMK. umk.pl. [dostęp 25 lutego 2011].
- ↑ Rzeczpospolita: Piotr Zychowicz "Yad Vashem: nie wolno ścigać Żydów z NKWD" art. z dnia 16-09-2011
