Zygmunt I Burgundzki
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić błędy językowe lub stylistyczne (pomoc: powszechne błędy, dla tłumaczy; tłumaczenia w Wikipedii), poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Zygmunt I Święty |
|
 Plafon w kościele św. Zygmunta, Szydłowiec, olej na desce, XVI w. |
|
| Król Burgundów | |
| Okres panowania | od 516 do 524 |
| Poprzednik | Gundobad |
| Następca | Godomar |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | V w. |
| Zmarł | 1 maja 524 |
| Ojciec | Gundobad |
| Dzieci | Sigeryk, Suavegotha |
| Święty Zygmunt Król |
|
| Zygmunt I Święty | |
| męczennik | |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki |
| Wspomnienie | 1 maja (kat.), 2 maja (w Polsce). |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Zygmunt I Święty (zm. 1 maja 524 w Coulmiers) – król Burgundii (516-524), męczennik i święty Kościoła katolickiego (jako Zygmunt Król lub Zygmunt Król-Męczennik).
Zygmunt był synem Gundobada, króla Burgundii. Jeszcze za życia ojca rządził częścią państwa (nieokreśloną geograficznie, ani kompetencyjnie). Był arianinem, pod wpływem nauk św. Awita, biskupa Vienne, przeszedł na katolicyzm po 501 roku.
Spis treści |
Rządy Zygmunta [edytuj]
Początkowe rządy Zygmunta były nader pomyślne, trwało to jednak zbyt krótko. Druga małżonka oskarżyła syna Zygmunta z pierwszego małżeństwa, Sigeryka, że knuje przeciwko niemu zdradę stanu. Król uwierzył żonie, która w ten sposób chciała otworzyć drogę do tronu swemu własnemu synowi, i kazał w swojej obecności zadusić Sigeryka, czego potem żałował. Podanie głosi, że dla odbycia pokuty za ten mord Zygmunt udał się do klasztoru w Agaunum, w pobliżu Szwajcarii, który sam ufundował, i w charakterze mnicha prowadził tam surowe życie (522). Pisze o tym św. Grzegorz z Tours (594) w swojej Historii Franków.
Zbrodnia dokonana na Sigeryku miała także następstwa polityczne. O krew pierworodnego Zygmuntowicza upomniał się jego dziadek, Teodoryk Wielki. W 526 r. wypowiedział on wojnę Burgundii. Zygmunt opuścił więc klasztor i udał się na pole walki. Przegrał wojnę i został zmuszony do ucieczki wraz z żoną i dziećmi. W czasie pościgu sprzymierzony z Teodorykiem król Franków, Klodomir, pochwycił Zygmunta i wraz z rodziną uprowadził do Orleanu. Następnie w Coulmiers zabito wszystkich więźniów, wrzucając ich wszystkich do studni w 524 roku.
Kult [edytuj]
Tradycja zachowała w pamięci Zygmunta jako króla pobożnego. Chętnie porównywano go z królem Dawidem, który dopuścił się zbrodni, ale odpokutował swój grzech. Św. Grzegorz z Tours nazywa św. Zygmunta męczennikiem. Jako taki też odbiera cześć.
Relikwie [edytuj]
Ciało św. Zygmunta przeniesiono do kościoła opactwa Św. Maurycego. Do dnia dzisiejszego spoczywa ono tam w kosztownym i artystycznym sarkofagu. Część relikwii złożono w osobnym relikwiarzu, by je można było wystawić i nieść w czasie procesji. W wieku XIV i XV św. Zygmunt należał do najpopularniejszych świętych Europy, jako wzór cnót rządzących, i jako taki czczony przez domy królewskie Luksemburgów i Jagiellonów.
Szczególną czcią otacza św. Zygmunta diecezja płocka. W roku 1166 biskup Werner przywiózł do Płocka z Akwizgranu jako dar cesarza Fryderyka I część czaszki św. Zygmunta. Król polski Kazimierz III Wielki zamówił u złotników krakowskich kosztowną hermę, popiersie świętego, w którym umieszczono tę relikwię. Hermę zdobi diadem piastowski z XIII w., ozdobiony szafirami, rubinami i perłami.
Patronat [edytuj]
Św. Zygmunt jest patronem miasta Płocka, płockiej parafii katedralnej i kapituły katedralnej płockiej, która otrzymała od cesarza Maksymiliana w 1518, w czasie wizyty biskupa Erazma Ciołka, herb królów burgundzkich zawierający koronę burgundzką (stał się on herbem jurydyki Kamion należącej do Kapituły - obecnie dzielnica Kamionek w Warszawie). W bazylice płockiej ma osobną kaplicę. Jest także patronem Cremony; wzywany jako orędownik podczas malarii. Patronuje także miastu Szydłowcowi, jego dekanatowi i parafii. Święty Zygmunt jest patronem najstarszej parafii w Częstochowie, a także parafii i kościoła pod jego wezwaniem w Koźlu, obecnie dzielnicy Kędzierzyna-Koźla.
Jego wspomnienie obchodzone jest w rocznicę śmierci 1 maja[1] (w Polsce wspomnienie św. Zygmunta i imieniny są obchodzone 2 maja).
Ikonografia [edytuj]
W ikonografii atrybutem świętego jest studnia, w której został utopiony. Jest też przedstawiany jest w stroju królewskim w koronie i z berłem jako władca, albo rzadziej w czerwonym stroju i palmą męczeńską.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Antonio Borrelli: San Sigismondo (wł.). [dostęp 2009-08-27].
Bibliografia [edytuj]
- Święty Zygmunt – pierwszy król męczennik. www.prawica.net, 2007-06-19. [dostęp 2012-04-15].
- Święty Zygmunt, król i męczennik. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2012-04-15].
| Poprzednik Gundobad |
.svg) |
Król Burgundów 516-524 |
|
Następca Godomar |
