100 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 100 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „100”.
Śląsko-Morawski
Pułk Piechoty Nr 100

Schlesisch-mährisches Infanterieregiment Nr 100
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1 stycznia 1883
Rozformowanie 1918
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Kraków
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Koszary piechoty w Bielsku

Śląsko-Morawski Pułk Piechoty Nr 100 (IR 100) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 stycznia 1883 roku z batalionów należących do trzech pułków piechoty nr: 50, 51 i 64 oraz Batalionu Strzelców Polnych Nr 36[1].

W latach 1889-1906 szefem pułku był generał kawalerii Edmund von Krieghammer, a od 1907 generał piechoty Moritz von Steinsberg[1].

Okręgiem uzupełnień pułku był Cieszyn (niem. Teschen)[1]. W 1914 komendantem Okręgu Uzupełnień był ppłk Georg Čačkoviċ de Vérhovina z IR 78, a referentem kpt. Antoni Schmied z IR 100[2].

Kolory pułkowe: żółty (niem. lichtdrap), guziki złote. Skład narodowościowy w 1914 roku 33% – Czesi, 27% – Niemcy, 37% – Polacy[3].

Komenda pułku oraz I i IV batalion stacjonowały w Krakowie, w Koszarach Księcia Rudolfa (niem. Kronprinz Rudolf Kaserne) przy ulicy Warszawskiej. III batalion przez cały omawiany okres stacjonował w okręgu uzupełnień w Cieszynie. II batalion podlegał dyslokacjom: do 1906 roku w Krakowie, w latach 1907–1909 – w Bielitz, a w latach 1911–1914 detaszowany w Banja Luka[1].

W 1914 pułk za wyjątkiem II batalionu wchodził w skład 23 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty, która była podporządkowana komendantowi I Korpusu w Krakowie[4]. Detaszowany w Banja Luce II batalion wchodził w skład 12 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty, która była podporządkowana komendantowi XV Korpusu w Sarajewie[5].

Pułk walczył z Rosjanami w Kongresówce. W maju 1915, w czasie operacji gorlickiej, pułk poniósł bardzo duże straty. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: w Święcanach, Szymbarku, Kotowicach, Wierzchowiskach. II batalion walczył na froncie bałkańskim[6].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Karl Größl (1903–1905)
  • płk Franz Klar (1906–1909)
  • płk Heinrich Trichtel (1910–1913[1])
  • płk Albin Vogel (1914)
  • ppłk/płk Franciszek Latinik (17 IX 1914 – V 1915)
Oficerowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]