75 Pułk Zmechanizowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
75 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1957

Rozformowanie

1989

Tradycje
Święto

22 kwietnia

Rodowód

75 Pułk Piechoty

Kontynuacja

75 Ośrodek Materiałowo-Techniczny
20 Brygada Zmechanizowana

Organizacja
Numer

JW 2188[1]

Dyslokacja

Bartoszyce

Rodzaj sił zbrojnych

Wojska lądowe

Rodzaj wojsk

Wojska zmechanizowane

Podległość

15 Dywizja Zmechanizowana

Skład

Etat Nr 30/225

75 Pułk Zmechanizowany (75 pz) – oddział Wojsk Zmechanizowanych Sił Zbrojnych PRL.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Latem 1957 roku 75 Pułk Piechoty stacjonujący w garnizonie Bartoszyce został przeformowany w 75 Pułk Zmechanizowany i podporządkowany dowódcy 15 Dywizji Zmechanizowanej im. Gwardii Ludowej.

30 września 1967 roku pułk przyjął dziedzictwo tradycji 1 Brygady Piechoty Zmotoryzowanej. Jednocześnie dzień 22 kwietnia ustanowiony został świętem pułku[2].

W terminie do 31 października 1989 roku jednostka została przeformowana w 75 Ośrodek Materiałowo-Techniczny (JW 2188), który w 1994 roku przekształcony został w 20 Brygadę Zmechanizowaną.

75 Pułk Zmechanizowany był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „PM-83” formował 85 Pułk Zmechanizowany należący do 26 Rezerwowej Dywizji Zmechanizowanej.

Żołnierze 75 pz[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

  • mjr dypl. Apoloniusz Golik
  • ppłk dypl Norbert Raubo
  • ppłk dypl. Włodzimierz Husak
  • mjr dypl. Jerzy Pomykała (ostatni)

Oficerowie:

Struktura organizacyjna pułku w latach 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo i sztab
    • 3 x bataliony zmechanizowane[3]
      • 3 x kompanie zmechanizowane
      • bateria moździerzy 120mm
      • pluton plot
      • pluton łączności
    • batalion czołgów
      • 3 kompanie czołgów
      • pluton łączności
        BWP-1 - wóz bojowy szkolnego batalionu
    • kompania rozpoznawcza
    • bateria haubic 122mm
    • bateria ppanc
    • kompania saperów
    • bateria plot
    • kompania łączności
    • kompania zaopatrzenia
    • kompania remontowa
    • kompania medyczna
    • pluton chemiczny
    • pluton ochrony i regulacji ruchu

Od października 1977 roku na bazie batalionu zmechanizowanego utworzona została Szkoła Podoficerska i Młodszych Specjalistów szkoląca załogi BWP-1 dla potrzeb innych jednostek. Funkcjonowała do 1988 roku, a następnie została przeniesiona do 49 pz w Wałczu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Toruniu
  2. Rozkaz Nr 025/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 września 1967 roku w sprawie przekazania jednostkom wojskowym historycznych nazw i numerów oraz ustanowienia dorocznych świąt jednostek (Dz. Rozk. Tjn. MON Nr 10, poz. 53).
  3. Bataliony etatu "W" wyposażone były w transportery opancerzone Skot 2 AP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Kazimierz Czernikowski, 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka, Drukarnia W&P Edward Waszkiewicz, Elżbieta Panter s. c., Malbork 2001, ISBN 83-86590-02-5.