50 Pułk Zmechanizowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
50 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1967
Rozformowanie 1989
Tradycje
Rodowód 50 Pułk Piechoty
Kontynuacja Ośrodek Materiałowo-Techniczny
Organizacja
Dyslokacja Lidzbark
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość 15 Dywizja Zmechanizowana im. Gwardii Ludowej

50 Pułk Zmechanizowany - oddział zmechanizowany Sił Zbrojnych PRL.

Wchodził w skład 15 Dywizji Zmechanizowanej im. Gwardii Ludowej.

Stacjonował w garnizonie Lidzbark.

Po rozformowaniu, na jego bazie powstał Ośrodek Materiałowo Techniczny.

Skład (lata 80. XX w)[edytuj | edytuj kod]

Podstawowy transporter pułku SKOT 2A
  • Dowództwo i sztab
    • 3 x bataliony zmechanizowane[1]
      • 3 x kompanie zmechanizowane
      • bateria moździerzy 120mm
      • pluton plot
      • pluton łączności
    • batalion czołgów
      • 3 kompanie czołgów
      • pluton łączności
    • kompania rozpoznawcza
    • bateria haubic 122mm
    • bateria ppanc
    • kompania saperów
    • bateria plot
    • kompania łączności
    • kompania zaopatrzenia
    • kompania remontowa
    • kompania medyczna
    • pluton chemiczny
    • pluton ochrony i regulacji ruchu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W latach 80. XX w. na bazie 3 batalionu piechoty funkcjonowała Szkoła Podoficerska i Młodszych Specjalistów szkoląca dowódców drużyn i młodszych specjalistów Wojsk Obrony Terytorialnej dla potrzeb innych jednostek.