68 Pułk Zmechanizowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
68 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1955
Tradycje
Kontynuacja 68 Pułk Czołgów
33 Pułk Zmechanizowany
Organizacja
Dyslokacja Złocieniec
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość 20 Dywizja Zmechanizowana

68 Pułk Zmechanizowany (68 pz) – oddział zmechanizowany Sił Zbrojnych PRL.

Wchodził w skład 20 Dywizji Zmechanizowanej. Stacjonował w garnizonie Budów (Złocieniec).

W 1955 pułk przeformowano w 68 Pułk Czołgów Średnich, a w 1990 w 33 Pułk Zmechanizowany.

Struktura organizacyjna pułku [1][edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo i sztab
  • batalion piechoty zmotoryzowanej
    • trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej
    • kompania ckm
    • kompania moździerzy
    • pluton armat 57 mm wz. 1943 (ZiS-2)
  • kompania czołgów
  • dywizjon artylerii
  • bateria moździerzy 120 mm
  • kompanie: rozpoznawcza, saperów, technicznego zaopatrzenia, łączności
  • pluton obrony przeciwchemicznej

Na uzbrojeniu jednostki znajdowało się:

  • 10 czołgów średnich T-34/85
  • 5 samochodów pancernych BA-64
  • 14 armat
  • 14 moździerzy
  • 3 ciężkie granatniki przeciwpancerne T-21

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Karol Biliński (1951-1952)
  • mjr Jan Światowiec (1952-1953)
  • mjr Hubert Szarejko (1953-1957)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według etatu Nr 5/105 pułku zmechanizowanego DZ z 4 grudnia 1952

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.