29 Brygada Zmechanizowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
29 Brygada Zmechanizowana
Ilustracja
Odznaka 29 Brygady Zmechanizowanej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1 czerwca 1995
Rozformowanie 1 stycznia 1998
Nazwa wyróżniająca Szczecińska
Patron Stefan Batory
Tradycje
Święto 6 czerwca
Nadanie sztandaru 23 czerwca 1996
Rodowód 41 Pułk Piechoty
41 Pułk Zmechanizowany
Dowódcy
Pierwszy ppłk dypl. Mirosław Szyłkowski
Organizacja
Numer JW 1752
Dyslokacja Szczecin
Rodzaj wojsk Wojska lądowe
Podległość 12 Dywizja Zmechanizowana

29 Szczecińska Brygada Zmechanizowana im. Króla Stefana Batorego (29 BZ) – dawny związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Sił Zbrojnych RP

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Brygada została sformowana w czerwcu 1995 na bazie rozformowywanego 41 Pułku Zmechanizowanego[1]. Stacjonowała w Szczecinie przy ulicy Łukasińskiego. Była jednostką o niskich stanach osobowych. Jej trzon stanowili żołnierze rezerwy. Przedmiotem szkolenia w brygadzie było przede wszystkim doskonalenie rezerw osobowych znajdujących się na przydziałach mobilizacyjnych w poszczególnych pododdziałach. W swoim składzie posiadała też kompanię zmechanizowaną (1/1bz) szkolącą nowo wcielonych żołnierzy dla potrzeb misji pokojowych realizowanych w ramach ONZ.

W wyniku kolejnych zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim brygadę rozformowano. Ostatecznie brygada przestała istnieć 1 stycznia 1998 roku. Sztandar przekazany został do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

W koszarach brygady rozlokowano sztab Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego.

Brygada stanowiła oddział gospodarczy dla 2 Pułku Artylerii i wielu mniejszych jednostek garnizonu Szczecin.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Medal pamiątkowy[2]
Awers
Rewers
  • dowództwo i sztab
  • batalion dowodzenia – mjr Zdzisław Włodarczyk
  • 1 batalion zmechanizowany – kpt. Robert Konopka
  • 2 batalion zmechanizowany – mjr Jerzy Hebda
  • 3 batalion zmechanizowany – kpt. Marek Klimczak
  • batalion czołgów – kpt. Krzysztof Skowroński
  • batalion piechoty zmotoryzowanej – kpt. Tadeusz Dziedzic
  • dywizjon artylerii samobieżnej- mjr Wojciech Prądzyński
  • dywizjon artylerii przeciwpancernej – mjr Czesław Dębowski
  • dywizjon artylerii przeciwlotniczej – mjr Zbigniew Weryk
  • kompania rozpoznawcza
  • kompania saperów
  • kompania zaopatrzenia – kpt. Jeremi Długosz
  • kompania remontowa – kpt.Dariusz Stempiński
  • kompania medyczna – por. Krzysztof Bojanowski

Uzbrojenie

Dowództwo brygady[edytuj | edytuj kod]

Koszary[3]
Sztab brygady
Brama główna
Batalion dowodzenia
Klub żołnierski
Izba chorych
Batalion czołgów
Kasyno
1 batalion

Zastępcy:

  • Szef szkolenia – ppłk dypl. Zbigniew Jarosiewicz
  • Szef sztabu – ppłk dypl. Ryszard Witwicki
  • Szef logistyki – ppłk mgr Zygmunt Więch

Tradycje[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z decyzja nr 24 /MON z 20.03.1996 roku, 3 maja 1996 roku, Brygada przyjęła nazwę wyróżniającą "Szczecińska" i imię króla Stefana Batorego. Przejęła również dziedzictwo i kontynuację tradycji:

Symbole brygady[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo brygady w dzień pożegnania ze sztandarem
Sztandar brygady
Strona prawa
Strona lewa

Sztandar:

23 czerwca 1996 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, na Wałach Chrobrego w Szczecinie, wręczył dowódcy brygady ppłk. dypl. Mirosławowi Szyłkowskiemu sztandar[4]. Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli: Prezes Izby Rzemieślniczej w Szczecinie Pan Piotrkowski i Dyrektor Liceum ogólnokształcącego nr 5 w Szczecinie Pani Zaleska. Sztandar ufundowały zakłady pracy Szczecina i częściowo osoby indywidualne, w tym rodziny kadry zawodowej brygady.

Płat sztandaru to biała tkanina w kształcie kwadratu o wymiarach 75x75 cm, po której obu stronach znajduje się krzyż kawalerski wykonany z tkaniny czerwonej. Jeden bok sztandaru wszyty jest w białą skórę. Boki sztandaru obszyte złotą frędzlą. Na stronie głównej płata, pośrodku krzyża kawalerskiego,znajdują się dwie gałązki wawrzynu, haftowane złotym szychem . Pośrodku wieńca umieszczony wizerunek orła białego z głową zwróconą do drzewca. W rogach płata umieszczone są wieńce wawrzynu z numerem jednostki – 29.

Na stronie odwrotnej płata, pośrodku krzyża kawalerskiego, znajduje się napis "BÓG HONOR OJCZYZNA" w wieńcu z wawrzynu. W rogach płata umieszczone są wieńce wawrzynu, a w ich polach cztery herby miast związanych z dziedziczonymi przez brygadę tradycjami: Poznania – miejsce sformowania 41 pp, Suwałk – miejsce stacjonowania 41 Suwalskiego Pułku Piechoty, Szczecina – miejsce stacjonowania 29BZ oraz Łomży – miejsce walk 29 Dywizji Piechoty w czasie trwania kampanii wrześniowej.

Szczególne znaczenie miał na sztandarze herb Łomży (koziołek). W ten sposób autorzy projektu sztandaru "przemycili" w sposób legalny symbolikę innego polskiego miasta sprzed 1939 roku – Grodna. Grodno – miasto króla Stefana Batorego i duży przedwojenny garnizon wojskowy, w którym stacjonowało większość wojsk 29 Dywizji Piechoty było szczególnie bliskie żołnierzom Brygady.

Odznaka brygady

Odznaka miała kształt krzyża równoramiennego z owalnymi wcięciami między ramionami o srebrzystych krawędziach. W centrum krzyża, na żółtym otoku widniał napis "Brygada Zmechanizowana", a w centrum liczba 29. Między ramionami krzyża umieszczone zostały srebrzyste herby miast związanych z historią jednostek, których tradycje kultywowała Brygada

Zarówno odznakę jak i sztandar zaprojektowali oficerowie: ppłk Waldemar Huścia i mjr Paweł Dickert[5].

Plakietki brygady

Przekształcenia[edytuj | edytuj kod]

41 Pułk Piechoty (1945-1958) → 41 Pułk Zmechanizowany (1958-1995) → 29 Brygada Zmechanizowana (1995-1998)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Faszcza, Z dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej s. 35
  2. Medal "Stefan Batory" traktowany był jako medal pamiątkowy brygady. Wręczany był oficjalnym gościom brygady w czasie święta pułku
  3. Widok budynków koszarowych z okresu późniejszego (2009)
  4. Faszcza 2005 ↓, s. 64.
  5. Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego.... s. 87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Faszcza: Z Dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2005. ISBN 83-11-10131-0.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.
  • Sawicki, Zdzisław: Mundur i odznaki Wojska Polskiego : czas przemian. Sawicki, Zdzisław. Warszawa: "Bellona", 1997. ISBN 83-11-08588-9.