Andrzej Arendarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Arendarski
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1949
Warszawa
Minister współpracy gospodarczej z zagranicą
Okres od 11 lipca 1992
do 26 października 1993
Przynależność polityczna Kongres Liberalno-Demokratyczny
Poprzednik Adam Glapiński
Następca Lesław Podkański
Przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego
Okres od 8 czerwca 2002
do 2 grudnia 2006
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Poprzednik Jan Klimek
Następca Krzysztof Góralczyk (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Order Zasługi Republiki Włoskiej IV Klasy (1951-2001) Order Gwiazdy Białej II Klasy (Estonia) Order Uśmiechu

Andrzej Arendarski (ur. 15 listopada 1949 w Warszawie) – polski polityk i działacz samorządu gospodarczego. Poseł na Sejm X i I kadencji, minister w rządzie Hanny Suchockiej, przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego w latach 2002–2006, wieloletni prezes Krajowej Izby Gospodarczej.

Życiorys[edytuj]

W 1972 ukończył studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, następnie pracował przez rok jako nauczyciel w XLVIII Liceum Ogólnokształcącym im. Edwarda Dembowskiego w Warszawie. W latach 1973–1977 odbył studia doktoranckie w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1981[1]. Od 1977 pracował kolejno jako starszy asystent i adiunkt w Instytucie Historii Nauki, Oświaty i Techniki PAN. Od końca lat 80. działa w instytucjach gospodarczych, w latach 1990–1992 był prezesem Krajowej Izby Gospodarczej. W lipcu 1992 został powołany na stanowisko ministra współpracy gospodarczej z zagranicą w gabinecie Hanny Suchockiej. Od października 1993 ponownie nieprzerwanie pełni funkcję prezesa Krajowej Izby Gospodarczej. Kierował też Polsko-Ukraińską Izbą Gospodarczą.

Był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego, od 1980 działał w „Solidarności” (kierował komisją zakładową w swoim instytucie). Publikował w pismach drugiego obiegu, tj. „Kierunek Solidarność”, „KOS”, „Tu i Teraz”. Z ramienia Komitetu Obywatelskiego pełnił funkcję posła X kadencji, należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Znalazł się wśród założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego, był wiceprzewodniczącym tej partii i z jej ramienia w 1991 został ponownie wybrany na posła I kadencji. W parlamencie pracował w Komisji Handlu i Usług oraz Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję.

W latach 2002–2006 był przewodniczącym Stronnictwa Demokratycznego. Współtworzył w 2005 Komitet Wyborczy Centrum z udziałem m.in. SD i Centrum, który deklarował poparcie dla kandydatury Zbigniewa Religi w wyborach prezydenckich.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.). Warszawa: Wydawnictwo „Interpress”, 1993, s. 21. ISBN 83-223-2644-0.
  2. M.P. z 2002 r. Nr 5, poz. 94
  3. M.P. z 1999 r. Nr 7, poz. 86
  4. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). prezidente.lt. [dostęp 15 grudnia 2014].
  5. Arendarski Sig. Andrzej: Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 14 marca 2000. [dostęp 22 maja 2015].
  6. Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121 (est.). riigiteataja.ee. [dostęp 16 września 2011].

Bibliografia[edytuj]