Antoni Dziatkowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Jan Dziatkowiak
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1931
Rogaczewo Wielkie
Zawód kardiochirurg
Tytuł naukowy profesor nauk medycznych
Alma Mater Akademia Medyczna im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

Antoni Jan Dziatkowiak (ur. 26 maja 1931 w Rogaczewie Wielkim[1]) – polski kardiochirurg, profesor nauk medycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał tzw. małą maturę w Miejskim Gimnazjum Koedukacyjnym w Mosinie. W 1951 zdał maturę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu[2]. W 1957 ukończył studia na Akademii Medycznej w Poznaniu[3][4].

W 1962 obronił doktorat, w 1967 habilitował się. W 1987 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych[3]. Pracował w Szpitalu Miejskim im. Józefa Strusia w Poznaniu, a w latach 1966–1978 w łódzkiej Akademii Medycznej[5]. Od 1979 związany z Akademią Medyczną w Krakowie (następnie z Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego), pełnił funkcję kierownika Kliniki Chirurgii Serca i Naczyń[4]. Wchodził w skład władz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Jest założycielem Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii COR AEGRUM. Został także członkiem rady patronackiej fundacji Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera.

Wsławił się rutynowo przeprowadzanymi operacjami przeszczepienia serca w skali takiej jak w klinice profesora Religi. Współpracował z profesorem Janem Mollem[4], m.in. przy pierwszym przeszczepie serca w Polsce w 1969[6][7].

W 1984 pod jego przewodnictwem zainicjowano program Sojusz dla ratowania życia bez użycia krwi, adresowany do osób chcących przejść operację bez użycia krwi – głównie dla Świadków Jehowy[8][9][10].

Żonaty z profesor Hanną Dziatkowiak[5]. W maju 2011 z okazji osiemdziesiątych urodzin odsłonił tablicę upamiętniającą jego pracę w Szpitalu Jana Pawła II w Krakowie[11].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dziatkowiak Antoni Jan. pwn.pl. [dostęp 2015-03-08].
  2. Rozmowa z Hanną i Antonim Dziatkowiakami, Łańcuch dobrej woli. uj.edu.pl. [dostęp 2015-03-08].
  3. a b Antoni Dziatkowiak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-03-08].
  4. a b c Transplantacja – dar życia. transplantacjadarzycia.pl. [dostęp 2015-03-08].
  5. a b Prof. Antoni Dziatkowiak. Zegarmistrz ludzkich serc. gazetakrakowska.pl, 26 grudnia 2010. [dostęp 2015-03-08].
  6. a b c Prof. Antoni Dziatkowiak przeszedł na emeryturę. zdrowie.med.pl, 22 października 2001. [dostęp 2015-03-08].
  7. Prof. dr hab. med. Antoni Dziatkowiak. drugieserce.jaw.pl. [dostęp 2015-03-08].
  8. Natalia Adamska: Bezkrwawa medycyna. termedia.pl, 19 października 2010. [dostęp 2017-05-15].
  9. Natalia Adamska-Golińska. Świadek Jehowy w szpitalu. Bezkrwawa medycyna. „Menedżer Zdrowia”. nr 8, s. 58–59, październik-listopad 2010. [dostęp 2017-05-15]. 
  10. Renata Stąpor. Bez użycia krwi. „Dziennik Polski”, s. BZ1, BZ4, 27 lipca 2007. [dostęp 2017-05-15]. 
  11. Tablica pamiątkowa upamiętniająca zasługi Profesora Antoniego Dziatkowiaka. szpitaljp2.krakow.pl, 26 maja 2011. [dostęp 2015-03-08].
  12. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 września 2000 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2000 r. Nr 39, poz. 755)
  13. Święto Małopolski z medalami za zasługi dla Województwa Małopolskiego. malopolskie.pl, 9 czerwca 2011. [dostęp 2015-03-08].
  14. Honorowi Obywatele Miasta Koła. kolo.pl. [dostęp 2015-03-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]