Karol Musioł (fizyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Musioł
24 października 2005
24 października 2005
Data i miejsce urodzenia 30 września 1944
Bytom
Profesor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka jądrowa, spektroskopia atomowa i plazmowa
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1975 – fizyka
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1987 – fizyka
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1997
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Okres zatrudn. 1975
Dziekan
Wydział Matematyki, Fizyki i Informatyki UJ
Okres spraw. 1999–2002
Rektor
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Okres spraw. 2005–2012
Poprzednik Franciszek Ziejka
Następca Wojciech Nowak
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia) Kawaler I Klasy Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi

Karol Musioł (ur. 30 września 1944 w Bytomiu) – polski fizyk doświadczalny, specjalizujący się w fizyce jądrowej, spektroskopii atomowej i plazmowej, profesor nauk fizycznych. Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego (2005–2012).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1962 został absolwentem Liceum Ogólnokształcące w Radzionkowie. Podjął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1968. W 1975 uzyskał stopień doktora nauk fizycznych, zaś w 1987 został doktorem habilitowanym. W 1997 otrzymał tytuł profesora nauk fizycznych. Zawodowo związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, od 1992 na stanowiskach profesorskich. Zatrudniony w Zakładzie Fotoniki Instytutu Fizyki, gdzie zajmuje się badaniami własności atomów i jonów oraz zastosowaniem laserów w diagnostyce plazmy, a także optyką nieliniową. Był m.in. prodziekanem (1990–1993) i dziekanem (1999–2002) Wydziału Matematyki, Fizyki i Informatyki, w latach 2002–2005 pełnił funkcję prorektora do spraw rozwoju. W 2005 pierwszy raz wybrano go na rektora UJ, w 2008 uzyskał reelekcję na czteroletnią kadencję.

Był wiceprzewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (2005–2008). Został przewodniczącym rady Fundacji dla Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. W 2002 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Orleanie, a w 2009 tożsame wyróżnienie przyznane przez The Catholic University of America.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1116 – pkt 4.
  2. M.P. z 1996 r. Nr 6, poz. 48
  3. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2012-03-28].
  4. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. s. 46–47. [dostęp 2013-12-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]