Apopis


Apopis, Apofis, Apop (egip. Apep, Apepi) − w mitologii starożytnego Egiptu olbrzymi wężowy demon mroku i chaosu, postrzegany jako przeciwnik Słońca (boga Ra) i symbol sił ciemności.
Miał zamieszkiwać głębiny praoceanu (Duat), przybierając postać węża o „złym wyglądzie i charakterze”. Przypisywano go do krainy potępionych przez sąd Ozyrysa, gdzie stanowił element boskiego wymiaru sprawiedliwości. Miał również zdolności uzdrawiające; niektóre przedstawienia Apopisa ukazują go owiniętego ochronnie wokół ciała martwego Ozyrysa.
Zgodnie z mitem Apopis nieustannie atakuje słoneczną barkę Ra podczas wschodu i zachodu Słońca. Krew zranionego w walce demona zabarwia wówczas niebo czerwienią. Mimo niepowodzeń, wąż stale próbuje zatrzymać Słońce podczas jego wędrówki i codziennie zostaje przez nie pokonany i zraniony. Sprzymierzeńcem Ra jest w tym przypadku Bastet jako strażniczka barki słonecznej.
W okresie hellenistycznym wierzenia Greków uznawały Apofisa (Ἄποφις) za brata Heliosa[potrzebny przypis].
Odniesienia współczesne
[edytuj | edytuj kod]
| |||
| Apopis w hieroglifach |
Imieniem tego egipskiego bóstwa została nazwana planetoida Apophis, odkryta 19 czerwca 2004 roku[1].
Apofis występuje w trylogii fantasy Ricka Riordana zatytułowanej Kroniki Rodu Kane.
Jego imię nadano jednemu z kosmitów rasy Goa’uld w serialu Stargate SG-1.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krzysztof Czart: Czy uderzy w nas Apophis?. T. 3. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., 2010, s. 3, seria: Kosmos. Tajemnice Wszechświata. Encyklopedia Astronomii i Astronautyki.. ISBN 978-83-252-1354-1.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jadwiga Lipińska, Marek Marciniak: Mitologia starożytnego Egiptu. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe/Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-221-0736-6.