Bartłomiej Macieja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bartłomiej Macieja
GM Bartlomiej Macieja.JPG
Bartłomiej Macieja, Lublin 2010
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 4 października 1977
Warszawa
Tytuł szachowy arcymistrz (1999)
Ranking 2599 (01.04.2014)
Miejsce w kraju 8
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Bartłomiej Macieja (ur. 4 października 1977 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 1999 r., indywidualny mistrz Europy z 2002 r., wielokrotny medalista mistrzostw Polski w szachach.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Bartłomiej Macieja, MŚ do 14 lat, Warszawa 1991

W 1991 r. zdobył w Warszawie brązowy medal mistrzostw świata juniorów do 14 lat (za Marcinem Kamińskim i Helgi Ássem Grétarssonem). W 1993 r. zwyciężył (wspólnie z Jackiem Gdańskim) w turnieju Cracovia 1993 w Krakowie[1], w 1994 r. został mistrzem Polski w kategorii do 18 lat, w 1995 r. zwyciężył w międzynarodowym turnieju w Zlinie, a w 1996 r. – w Budapeszcie (turniej First Saturday FS02 GM). W 1998 r. podzielił I m. (wspólnie z Liviu-Dieterem Nisipeanu, Vlastimilem Babulą i Zoltanem Almasim) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Krynicy, natomiast w 2000 r. powtórzył to osiągnięcie (wspólnie z Jozsefem Pinterem, Aleksandrem Czerninem, Pawłem Blehmem i Władysławem Niewiedniczym) w kolejnym turnieju strefowym, rozegranym w Budapeszcie. Również w 2000 r. zwyciężył (wspólnie z Jirim Stockiem) w Preszowie. W 2001 r. triumfował na Bermudach oraz podzielił I m. (wspólnie z Janem Timmanem) w otwartym turnieju w Curacao. Największy sukces w karierze osiągnął w 2002 r., zdobywając w Batumi tytułu indywidualnego mistrza Europy[2]. W tym samym roku pokonał 5:3 Judit Polgár w rozegranym w Budapeszcie meczu szachów szybkich. W 2003 r. podzielił II m. (za Aleksiejem Szyrowem, wspólnie z Wiktorem Korcznojem) w Reykjavíku oraz ponownie zwyciężył w Curacao, a w 2005 – na Bermudach. W 2006 r. zajął II m. (za Ivanem Ivaniseviciem) w memoriale Borislava Kosticia, natomiast w 2007 r. podzielił I m. w Grodzisku Mazowieckim. W 2008 r. zwyciężył (wspólnie z Loekiem Van Wely) w niewielkim, ale silnie obsadzonym turnieju w Wolvedze[3]. W 2009 r. podzielił I m. w kołowym turnieju w Oslo (wspólnie z Aloyzasem Kveinysem, Emanuelem Bergiem, Jonem Ludvigiem Hammerem i Leifem Johannessenem)[4] oraz zwyciężył w Ciudad Bolivar. W 2010 r. podzielił I miejsca w II Międzynarodowym Arcymistrzowskim Turnieju Szachowym im. Unii Lubelskiej w Lublinie (wspólnie z Borysem Graczewem i Mateuszem Bartlem)[5] oraz w V Międzynarodowym Turnieju Szachowym Klubu "Polonia" we Wrocławiu (wspólnie z Radosławem Wojtaszkiem), natomiast w 2011 r. zwyciężył w meksykańskim mieście León[6] oraz w otwartym turnieju we Wrocławiu[7], podzielił również I m. (wspólnie z Lázaro Bruzónem Batistą i Siergiejem Tiwiakowem) w Bogocie. W 2012 r. samodzielnie zwyciężył w Meksyku[8]. W 2014 r. podzielił I m. w Santa Clarze(wspólnie z m.in. Antonem Kowalowem i Samuelem Shanklandem)[9] oraz w Dallas (wspólnie z Warużanem Akobianem)[10].

Wielokrotnie (debiut: 1992) startował w turniejach o indywidualne mistrzostw Polski seniorów, w 2004 r. zdobywając w Warszawie złoty medal. Pięć lat później, w 2009 roku w Chotowej ponownie okazał się najlepszy. W swoim dorobku ma również cztery medale srebrne (1998, 2002, 2008, 2012) i dwa brązowe (1999, 2000). Czterokrotnie startował w mistrzostwach świata FIDE systemem pucharowym:

Poza tym, w latach 2002, 2005 i 2007 uczestniczył w turniejach o Puchar Świata, najlepszy wynik uzyskując w 2007 r., kiedy po pokonaniu Viktora Laznicki i Tejmura Radżabowa awansował do grona 32 najlepszych szachistów tego turnieju (w 1/16 finału przegrał – po dogrywce – z Krishnanem Sasikiranem)[11].

Wielokrotny reprezentant Polski w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

Jest wielokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski (reprezentując klub "Polonia" Warszawa): dwunastokrotnie złotym (z lat 1996, 1999–2006, 2009, 2011, 2012), pięciokrotnie srebrnym (1992, 1993, 1997, 1998, 2007) oraz dwukrotnie brązowym (1995, 2008), jak również trzykrotnym zdobywcą drużynowego Superpucharu Polski (2001, 2003, 2004). W barwach tej drużyny pięciokrotnie wywalczył wicemistrzostwo Europy drużyn klubowych (1997, 1999, 2001, 2003 i 2005), raz sięgając po medal brązowy (2002).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2004 r., z wynikiem 2653 punktów zajmował wówczas 40. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[14].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Alejandra Guerrero Rodríguez i Bartłomiej Macieja wraz ze świadkami ślubu

18 sierpnia 2012 zawarł w Celestynowie związek małżeński z meksykańską mistrzynią międzynarodową Alejandrą Guerrero Rodríguez, świadkami na ślubie byli arcymistrzowie Monika i Bartosz Soćkowie.

Inne informacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzedni
Emil Sutowski

Tomasz Markowski
Bartosz Soćko
Mistrz Europy w szachach
2002
Mistrz Polski w szachach
2004
2009
Następny
Zurab Azmaiparaszwili

Radosław Wojtaszek
Mateusz Bartel