Konkurs Piosenki Eurowizji 1998

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1998
Informacje ogólne
Finał 9 maja 1998
Miejsce National Indoor Arena,
Birmingham (Wielka Brytania)
Nadawca British Broadcasting Corporation (BBC)
Prowadzący Terry Wogan
Ulrika Jonsson
Informacje dodatkowe
Kierownik wykonawczy Christine Marchal-Ortiz (EBU)[1]
Występ interwałowy Jupiter, Bringer of Joviality
Uczestnicy
Debiut Macedonia Północna Macedonia
Powrót  Belgia
 Finlandia
 Izrael
 Rumunia
 Słowacja
Rezygnacja  Austria
 Bośnia i Hercegowina
 Dania
 Islandia
 Włochy
 Rosja
Łącznie 25 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zero punktów  Szwajcaria
Zwycięzca  Izrael
Reprezentant Dana International
Piosenka Diva
Muzyka Tzvika Pick
Tekst Yoav Ginai
Konkurs Piosenki Eurowizji

43. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany 9 maja 1998 w Birmingham.

Konkurs prowadzili Ulrika Jonsson i Terry Wogan. Zwyciężyła Dana International reprezentująca Izrael z piosenką „Diva”, którą napisali Svika Pick i Yoav Ginai. Wyniki konkursu wzbudziły zainteresowanie mediów zarówno w Izraelu, jak i w całej Europie, po tym, gdy w 1993 wykonawczyni zmieniła płeć, stając się pierwszym transseksualnym artystą uczestniczącym w konkursie[2].

Konkurs w 1998 był pierwszym, w którym o wynikach zdecydowali telewidzowie, oddając głosy za pośrednictwem telefonów. Było to również ostatnie widowisko, podczas którego wykonawców akompaniowała orkiestra, oraz ostatni, w którym utwór wykonywany musiał być wyłącznie w języku ojczystym. Pamiętny jest również dlatego, że losy zwycięstwa przesądziły się dopiero przy przyznawaniu punktów przez ostatni kraj[2].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Reprezentant Niemiec Guildo Horn zaskoczył komediowym przedstawieniem, zakończonym wspinaczką po rusztowaniu z boku sceny. Kontrowersyjnie wybrany do reprezentowania Niemiec, był krytykowany przez niemieckich dziennikarzy. Jego przygotowania do występu były szeroko komentowane w lokalnych mediach. Po zdobyciu 7. miejsca w kraju zapanowała guildowa gorączka, a jego wynik uznawany był przez prasę jako „odrodzenie dla konkursu w Niemczech”[2].

Po konkursie nastąpiła korekta głosowania Hiszpanii, która omyłkowo przyznała Niemcom 0 punktów, zamiast 12, które miała otrzymać[2].

Jednym z najbardziej pamiętnych momentów konkursu była gafa popełniona przez prowadzącą podczas głosowania. Słysząc, że holenderska podawaczka punktów, Conny van den Bos, brała wcześniej udział w konkursie (w 1965), Ulrika Jonsson odpowiedziała: To było dawno temu?, po czym nastąpiły śmiechy i buczenie publiczności, spowodowane pozornie obraźliwym komentarzem[2].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie uczestniczyli nadawcy publiczni z 25 krajów, w tym debiutująca w stawce. telewizja z Macedonii. Belgia, Finlandia, Izrael, Rumunia i Słowacja powróciły do konkursu po przerwie, natomiast Austria, Bośnia i Hercegowina, Dania, Rosja i Islandia nie mogły wziąć udziału, bo w poprzednich pięciu latach zajmowały słabe miejsca. Rosja i Włochy nie transmitowały konkursu, bo zrezygnowały z uczestniczenia w nim. W 1998 rosyjski nadawca Kanał 1 przygotowany był do rozpoczęcia wewnętrznych preselekcji, ale zorientował się, że z powodu słabych wyników w poprzednich latach Rosja nie mogłaby wziąć udział w 1998. Plotki mówią, że Kanał 1 planował wymienić Tatianę Owsienkę jako swoją reprezentantkę z piosenką „Solnce mojo”. Ponieważ Rosja nie brała udziału, Kanał 1 nie transmitował konkursu w 1998[2].

Powracający uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

W 43. Konkursie Piosenki Eurowizji wystąpiło kilku wykonawców, którzy uczestniczyli w konkursie w przeszłości. W skład zespołu Alma Lusa reprezentującego Portugalię wszedł José Cid, uczestnik konkursu w 1980. Reprezentantką Chorwacji była Danijela Martinović, członkini zespołu Magazin biorącego udział w finale konkursu w 1995.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
1  Chorwacja chorwacki Danijela Martinović Neka mi ne svane 5 132
2  Grecja grecki Dionysia Karoki-Georgopoulou i Thalassa „Mia krifi evaesthisia” 20 12
3  Francja francuski Marie Line Marolany „Où aller” 24 3
4  Hiszpania hiszpański Mikel Herzog „¿Qué voy a hacer sin ti?” 16 21
5  Szwajcaria niemiecki Gunvor Lass ihn 25 0
6  Słowacja słowacki Katarina Hasprova „Modlitba” 21 8
7  Polska polski Sixteen To takie proste 17 19
8  Izrael hebrajski Dana International Diva 1 172
9  Niemcy niemiecki Guildo Horn & Die Orthopädischen Strümpfe „Guildo hat euch lieb!” 8 74
10  Malta angielski Chiara The One That I Love 3 166
11  Węgry węgierski Charlie A holnap már nem lesz szomorú 23 4
12  Słowenia słoweński Vili Resnik „Naj bogovi slišijo” 18 17
13  Irlandia angielski Dawn Martin „Is Always Over Now?” 9 64
14  Portugalia portugalski Alma Lusa „Se eu te pudesse abraçar” 11 37
15  Rumunia rumuński Mălina Olinescu „Eu creid” 22 6
16  Wielka Brytania angielski Imaani „Where Are You?” 2 166
17  Cypr grecki Michalis Chadzijanis „Yenesis” 11 37
18  Holandia niderlandzki Edsilia Rombley „Hemel en aarde” 4 151
19  Szwecja szwedzki Jill Johnson „Kärleken är” 10 53
20  Belgia francuski Mélanie Cohl „Dis oui” 6 123
21  Finlandia fiński Edea „Aava” 15 22
22  Norwegia norweski Lars A. Fredriksen „Alltid sommer” 7 81
23  Estonia estoński Koit Toome Mere lapsed 11 37
24  Turcja turecki Tuzmen „Unutamazsin” 14 26
25 Macedonia Północna Macedonia macedoński Vlado Janevski „Ne zori, zoro” 19 16

Tabela punktacyjna[edytuj | edytuj kod]

Legenda:
Czerwony: Widzowie
Niebieski: Jury
Głosujący
Suma punktów
Chorwacja
Grecja
Francja
Hiszpania
Szwajcaria
Słowacja
Polska
Izrael
Niemcy
Malta
Węgry
Słowenia
Irlandia
Portugalia
Rumunia
Wielka Brytania
Cypr
Holandia
Szwecja
Belgia
Finlandia
Norwegia
Estonia
Turcja
Macedonia
Uczestnicy konkursu
Chorwacja 131 5 8 1 5 10 6 10 10 10 12 3 2 2 7 4 3 5 3 6 3 4 12
Grecja 12 12
Francja 3 1 2
Hiszpania 21 1 4 6 3 4 3
Szwajcaria 0
Słowacja 8 8
Polska 19 2 5 2 10
Izrael 172 10 12 10 10 10 7 12 7 6 12 7 5 10 6 5 10 10 3 7 5 8
Niemcy 86 3 12 12 8 8 10 6 6 12 7 1 1
Malta 165 7 6 6 5 8 12 8 7 8 7 3 12 5 12 5 8 6 8 5 12 5 10
Węgry 4 1 1 2
Słowenia 17 3 2 5 4 3
Irlandia 64 2 2 4 2 2 6 6 1 1 8 8 1 4 2 8 7
Portugalia 36 1 10 6 2 2 2 2 1 6 4
Rumunia 6 6
Wielka Brytania 166 12 7 3 3 3 1 7 12 1 8 10 5 5 6 12 8 7 7 6 8 5 8 12 10
Cypr 37 4 12 5 1 1 1 4 4 3 2
Holandia 150 10 8 5 4 7 6 5 8 6 7 12 10 7 10 8 12 7 8 7 3
Szwecja 53 3 4 8 2 1 5 6 10 12 2
Belgia 122 4 7 7 4 7 12 5 4 3 3 6 7 8 7 6 10 2 7 6 1 6
Finlandia 22 10 1 10 1
Norwegia 79 8 1 4 4 3 5 5 10 4 3 4 3 3 12 4 2 4
Estonia 36 2 8 1 4 2 1 2 4 12
Turcja 25 5 12 2 1 5
Macedonia 16 6 3 4 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sietse Bakker: The end of a decade: Stockholm 2000 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-21. [dostęp 2013-10-14].
  2. a b c d e f Konkurs Piosenki Eurowizji 1998 | Eurovision.tv

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]