Giuseppe Firrao (1736–1830)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giuseppe Firrao
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1736
Fagnano Olona
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1830
Neapol
nuncjusz apostolski w Wenecji
Okres sprawowania 1782–1795
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 10 marca 1782
Prezbiterat 16 marca 1782
Sakra biskupia 31 marca 1782
Kreacja kardynalska 23 lutego 1801
Pius VII
Kościół tytularny Sant’Eusebio
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 31 marca 1782
Konsekrator Innocenzo Conti
Współkonsekratorzy Orazio Mattei
Girolamo Volpi

Giuseppe Firrao (ur. 20 lipca 1736 w Fagnano Olona, zm. 24 stycznia 1830 w Neapolu) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 20 lipca 1736 roku w Fagnano Olona, jako syn Piera Marii Firrao i Livii Grillo di Agapito (jego bratem był Tommaso Ferrao, wicekról Sycylii)[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Następnie został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i relatorem Fabryki Świętego Piotra[1]. W 1761 roku został wicelegatem w Romandioli, a w 1781 – dziekanem Świętej Konsulty[1]. 25 lutego 1782 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Petry, a 10 marca przyjął święcenia diakonatu[2]. Sześć dni później został wyświęcony na prezbitera, a 31 marca przyjął sakrę[2]. 11 kwietnia został mianowany nuncjuszem apostolskim w Wenecji i pełnił tę rolę do 1795 roku, kiedy to został sekretarzem Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników[1]. 23 lutego 1801 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Sant’Eusebio[2]. Zmarł 24 stycznia 1830 roku w Neapolu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Giuseppe Firrao (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-11-12].
  2. a b c Giuseppe Firrao (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-11-12].