Guillaume d’Aigrefeuille (1339–1401)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Guillaume d’Aigrefeuille
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania Francja
Data i miejsce urodzenia 1339
La Font
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 1401
Awinion
Legat (anty)papieski w Niemczech
Okres sprawowania 1378-1385
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Kreacja kardynalska 12 maja 1367
Urban V
Kościół tytularny Santo Stefano al Monte Celio

Guillaume d’Aigrefeuille (ur. 1339, zm. 13 stycznia 1401 w Awinionie) – francuski kardynał. Bratanek kardynała Guillaume d’Aigrefeuille (1326–1369).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości wstąpił do zakonu benedyktynów w Cluny. Studiował prawo rzymskie na uniwersytecie w Tuluzie, uzyskując tytuł doktora. W 1362 został dziekanem kapituły katedralnej w Clermont, protonotariuszem apostolskim i audytorem Roty Rzymskiej. Papież Urban V na konsystorzu 12 maja 1367 mianował go kardynałem prezbiterem Santo Stefano al Monte Celio. Otrzymał szereg beneficjów na terenie Anglii (m.in. archidiakonat Berkshire). W 1373 został mianowany na utworzony przez papieża Grzegorza XI urząd protektora zakonu dominikanów. Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów od 1369. Początkowo poparł wybór Urbana VI, rychło jednak wypowiedział mu posłuszeństwo. Wziął udział we wrześniowym konklawe 1378, które wybrało antypapieża Klemensa VII i przystąpił do jego obediencji. Był legatem Klemensa VII w Niemczech od listopada 1378 do stycznia 1385. Kardynał protoprezbiter po 30 maja 1385. Brał udział w konklawe 1394. Pod koniec życia wycofał się z czynnej działalności kościelnej i politycznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]