Luigi Ruffo Scilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luigi Ruffo Scilla
kardynał prezbiter
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1750
Sant'Onofrio
Data i miejsce śmierci 16/17 listopada 1832
Neapol
arcybiskup Neapolu
Okres sprawowania 1802–1832
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 maja 1780
Sakra biskupia 24 kwietnia 1785
Kreacja kardynalska 23 lutego 1801
Pius VII
Kościół tytularny Santi Silvestro e Martino ai Monti
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 kwietnia 1785
Konsekrator Francesco Saverio de Zelada
Współkonsekratorzy Martino Bianchi
Pier Luigi Galletti

Luigi Ruffo Scilla (ur. 25 sierpnia 1750 w Sant'Onofrio, zm. 16 albo 17 listopada 1832 w Neapolu) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 sierpnia 1750 roku w Sant'Onofrio, jako syn Guglielma Ruffa i Lucrezii Reggii[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. 20 maja 1780 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Następnie został relatorem Świętej Konsulty i regentem Kancelarii Apostolskiej[1]. 11 kwietnia 1785 roku został mianowany tytularnym arcybiskupem Apamei, a trzynaście dni później przyjął sakrę[2]. W latach 1785–1793 był nuncjuszem apostolskim w Toskanii, a w okresie 1793–1800 – nuncjuszem przy cesarzu rzymskim[2]. 23 lutego 1801 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santi Silvestro e Martino ai Monti[2]. 9 sierpnia 1802 roku został arcybiskupem Neapolu[2]. W 1806 roku został wygnany ze swojej diecezji przez wojska francuskie i zesłany do Gaety[1]. Trzy lata później został sprowadzony do Paryża, a następnie osadzony w Saint-Quentin[1]. W 1813 roku został wysłany do Fontainebleau, a po dwóch latach wrócił do Neapolu[1]. Zmarł 16 albo 17 listopada 1832 roku tamże[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Luigi Ruffo Scilla (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-11-12].
  2. a b c d e Luigi Ruffo Scilla (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-11-12].