Stephen Kim Sou-hwan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stephen Kim Sou-hwan
Kardynał prezbiter
ilustracja
Herb duchownego Pro vobis et pro multis
Kraj działania

Korea Południowa

Data i miejsce urodzenia

8 maja 1922
Taegu

Data i miejsce śmierci

16 lutego 2009
Seul

Arcybiskup Seulu
Okres sprawowania

1968–1998

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

15 września 1951

Nominacja biskupia

15 lutego 1966 biskup Masan

Sakra biskupia

31 maja 1966

Kreacja kardynalska

28 kwietnia 1969
Paweł VI

Kościół tytularny

S. Felice da Cantalice a Centocelle

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

31 maja 1969

Konsekrator

Antonio del Giudice

Współkonsekratorzy

John Baptist Sye Bong-kil
John Choi Jae-seon

Stephen Kim Sou-hwan
Nazwa koreańska
Hangul

김수환

Hancha

金壽煥

Transkrypcja poprawiona

Gim Su-hwan

Transkrypcja MCR

Kim Su-hwan

Stephen Kim Sou-hwan (ur. 8 maja 1922 w Daegu, zm. 15 lutego 2009) – południowokoreański duchowny katolicki, arcybiskup Seulu, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium w Taegu i tamże przyjął święcenia kapłańskie 27 października 1947. Był sekretarzem biskupa Taegu, prowadził działalność duszpasterską, kierował gazetą diecezjalną „The Catholic Shilbo”. W latach 1957-1966 uzupełniał studia na Katolickim Uniwersytecie Sophia w Tokio.

15 lutego 1966 został wybrany na biskupa Masan, przyjął sakrę biskupią 31 maja 1966 z rąk internuncjusza w Korei, arcybiskupa Antonio del Giudice. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Azji wiosną 1998 pełnił funkcję prezydenta-delegata. W kwietniu 1968 przeszedł na stolicę arcybiskupią Seul, a w kwietniu 1969 papież Paweł VI mianował go kardynałem, nadając tytuł prezbitera S. Felice da Cantalice a Centocelle. Był także administratorem apostolskim diecezji Pjongjang (1975).

Brał udział w obu konklawe w 1978, a także w sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie rok później. Po osiągnięciu wieku emerytalnego (75 lat) zrezygnował z rządów archidiecezją (maj 1998), a po ukończeniu 80. roku życia w 2002 utracił prawo udziału w konklawe. Od śmierci kardynała Königa w marcu 2004 przysługiwał mu tytuł kardynała protoprezbitera (najstarszego rangą kardynała prezbitera).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]