Giuseppe Francica-Nava di Bontifé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giuseppe Francica-Nava di Bontifé
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1846
Katania
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 1928
Katania
Arcybiskup Katanii
Okres sprawowania 1895 - 1928
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 maja 1869
Nominacja biskupia 9 sierpnia 1883
Sakra biskupia 21 października 1883
Kreacja kardynalska 19 czerwca 1899
Leon XIII
Kościół tytularny Ss. Giovanni e Paolo

Giuseppe Francica-Nava di Bontifé (ur. 23 lipca 1846 w Katanii, zm. 7 grudnia 1928 w Katanii) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Katanii, nuncjusz w Hiszpanii, kardynał

Miał szlacheckie pochodzenie. Urodził się w rodzinie barona Bondife, matka zaś wywodziła się z książąt Reburdone. Chrztu udzielił mu jego wuj ks. Giovanni Guttadauro di Reburdone, późniejszy biskup Caltanissetta. Sakramentu bierzmowania udzielił mu ten sam wuj. Uczył się w seminarium w Katanii, a następnie w Caltanissettcie. Uzyskał licencjat z teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 maja 1869 z rąk swego wuja biskupa Caltanissetty. Wyjechał do Rzymu na dalsze studia na Uniwersytecie Gregoriańskim (zakończone doktoratem z teologii i filozofii), a także na Ateneum „S. Apolinare” (doktorat utroque iure). Studiował też w rzymskiej szkole dla przyszłych dyplomatów. Był następnie profesorem seminarium w Caltanissetta, a od 1879 rektorem. W 1877 był wysłannikiem papieskim, podczas wręczania kapelusza kardynalskiego arcybiskupowi Lyonu Louis-Marie-Joseph-Eusèbe Caverot. Sprawował funkcje prowikariusza, a później wikariusza generalnego Caltanissetty. Od 1879 był honorowym kanonikiem katedry, a także prałatem domowym Jego Świątobliwości.

9 sierpnia 1883 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego Caltanissetty ze stolicą tytularną Alabanda. Głównym konsekratorem, jak nietrudno się domyślić, był jego wuj. W maju 1889 został nuncjuszem w Belgii i jednocześnie arcybiskupem tytularnym Heraclea in Europa. 18 marca 1895 przeniesiony na arcybiskupstwo w rodzinnym mieście Katania. Rok później zmarł jego wuj, który udzielił mu wszystkich święceń i sakramentów od chrztu począwszy. W tymże 1896 został też nuncjuszem w Hiszpanii.

Na konsystorzu z czerwca 1899 kreowany kardynałem prezbiterem. Brał udział w trzech konklawe: 1903, 1914 i 1922 roku. Umarł jako kardynał protoprete o godzinie 14.25, 7 grudnia 1928 roku. Przyjął ostatnie namaszczenie i apostolskie błogosławieństwo od biskupa Giovanni Jacono z Caltanissetty. Pochowany został w katedrze w Katanii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]