Benedetto Barberini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benedetto Barberini
kardynał prezbiter
Data i miejsce urodzenia 22 października 1788
Rzym
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1863
Rzym
Prefekt Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów
Okres sprawowania 28 listopada 1834 – 10 kwietnia 1863
Archiprezbiter Bazyliki św. Jana na Lateranie
Okres sprawowania 28 kwietnia 1844 – 10 kwietnia 1863
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 2 października 1826
Kościół tytularny S. Mariae supra Minervam
S. Mariae trans Tiberim

Benedetto Barberini (ur. 22 października 1788 w Rzymie, zm. 10 kwietnia 1863 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najmłodszym z dziesiątki dzieci księcia Palestriny Carla Marii Barberiniego i hrabiny Giustiny Borromeo Arese. W młodości został prałatem Jego Świątobliwości, a następnie protonotariuszem apostolskim. W marcu 1823 został prefektem Domu Papieskiego. 2 października 1826 został kreowany kardynałem in pectore. Jego nominacja na kardynała prezbitera została ogłoszona 15 grudnia 1828 (otrzymał kościół tytularny S. Mariae supra Minervam). 28 listopada 1834 został prefektem Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów. Od 28 kwietnia 1844 do śmierci pełnił funkcję archiprezbitera Bazyliki św. Jana na Lateranie. Od 20 kwietnia 1856 do 10 kwietnia 1863 pełnił rolę protoprezbitera, a w latach 1856-1857 – rolę kamerlinga Świętego Kolegium Kardynałów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]