Gubernia tomska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa guberni tomskiej
Herb guberni tomskiej

Gubernia tomska, ros. Томская губерния – samodzielna gubernia Imperium Rosyjskiego i RFSRR ze stolicą w Tomsku. Utworzona 27 marca 1804, zlikwidowana 25 maja 1925.

Gubernia zajmowała południowy wschód Syberii Zachodniej. Od północy, północnego zachodu i zachodu graniczyła z gubernią tobolską, od południowego zachodu z obwodem semipałatyńskim, od południa i południowego wschodu z Cesarstwem Chińskim (Mongolia Zewnętrzna), od wschodu i północnego wschodu – z gubernią jenisejską.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 847 328 km². W początkach XX wieku był podzielony na 7 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 1 927 679 osób: Rosjan (86%), Ukraińców (5,2%), Tatarów (4,9%), Kazachów (1,3%), Żydów, Selkupów, Mordwinów i Polaków.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1]
Ujezd Rosjanie Ukraińcy Tatarzy Kazachowie Żydzi Selkupowie Mordwini Polacy
Gubernia łącznie 86,0% 5,2% 4,9% 1,3%
Barnaulski 88,5% 8,6% 1,2%
Bijski 85,3% 12,3%
Zmieinogorski 85,1% 7,9% 5,7%
Kainski 83,9% 5,8% 3,1% 2,4% 1,2% 1,0%
Kuźniecki 82,1% 16,1%
Marinski 82,7% 8,0% 4,8% 1,2% 1,4%
Tomski 87,8% 1,9% 4,6% 1,3% 1,5%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]