Gubernia symbirska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa guberni symbirskiej
Herb guberni symbirskiej

Gubernia symbirska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR we wschodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo symbirskie, w 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni był Symbirsk. Zlikwidowana w 1928.

Gubernia graniczyła od północy z gubernią kazańską, na wschodzie z gubernią samarską, od której oddzielała ją Wołga (jedynie w dwóch miejscach- naprzeciw Symbirska i Syzrani gubernia obejmowała terytorium na lewym brzegu Wołgi), na południu z gubernią saratowską, na zachodzie z gubernią penzeńską i niżnonowogrodzką.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 - 49 500 km² (43 491 wiorst²). Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 8 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 - 1 527 848 osób – Rosjan (68,0%), Mordwinów (12,4%), Czuwaszy (10,5%) i Tatarów (8,8%).

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Rosjanie Mordwini Czuwasze Tatarzy
Gubernia ogółem 68,0 % 12,4 % 10,5 % 8,8 %
Ałatyrski 73,0 % 26,7 %
Ardatowski 59,6 % 39,4 %
Buinski 17,3 % 3,8 % 44,3 % 34,6 %
Karsunski 85,3 % 8,3 % 2,3 % 3,9 %
Kurmyski 52,5 % 6,4 % 25,9 % 15,0 %
Sengilejski 78,9 % 10,7 % 4,6 % 4,5 %
Symbirski 77,1 % 4,9 % 7,4 % 9,8 %
Syzrański 88,7 % 4,1 % 3,4 % 3,1 %

Współcześnie większość terytorium historycznej guberni tworzy obwód uljanowski Federacji Rosyjskiej (37 300 km²), terytoria historycznej guberni wchodzą również w skład obwodu samarskiego i niżnonowogrodzkiego, Republiki Tatarstanu i Republiki Mordowii - autonomicznych republik w składzie Federacji Rosyjskiej.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]