Obwód samarkandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa obwodu samarkandzkiego
Herb obwodu samarkandzkiego

Obwód samarkandzki – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w rosyjskiej Azji Środkowej, utworzona prikazem Aleksandra III 1 stycznia?/13 stycznia 1887. Wchodził w skład generał-gubernatorstwa turkiestańskiego. Stolicą obwodu była Samarkanda. Zlikwidowany w 1919.

Obwód był położony pomiędzy 38° a 41° szerokości geograficznej północnej i 65°20'a 71°20' długości geograficznej wschodniej. Graniczył od północy i północnego wschodu z obwodem syrdaryjskim, na wschodzie z obwodem fergańskim, z pozostałych stron z Emiratem Buchary.

Powierzchnia obwodu wynosiła w 1897 – 68 962 km² (60 597 wiorst ²). Obwód w początkach XX wieku był podzielony na 4 ujezdy.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 - 860 021 osób – Uzbeków (59%), Tadżyków (26,8%), Kazachów (7,3%), Ujgurów (Kaszgarów) (2,3%), Sartów (2,1%) i Rosjan (1,5%).

Ludność w okręgach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Uzbecy Tadżycy Kazachowie Ujgurzy
(Kaszgarowie)
Sartowie Rosjanie
Obwód łącznie 59,0 % 26,8 % 7,3 % 2,3 % 2,1 % 1,5 %
Dżyzakski 65,2 % 2,2 % 23,1 % 7,6 %
Kattakurgański 90,9 % 7,2 % 0,04 %
Samarkandzki 48,6 % 36,0 % 1,1 % 0,1 % 2,4 %
Chodżencki 33,3 % 50,9 % 6,2 % 7,8 % 0,2 % 1,2 %

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]