Obwód samarkandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa obwodu samarkandzkiego
Herb obwodu samarkandzkiego

Obwód samarkandzki – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w rosyjskiej Azji Środkowej, utworzona prikazem Aleksandra III 1 stycznia?/ 13 stycznia 1887. Wchodził w skład generał-gubernatorstwa turkiestańskiego. Stolicą obwodu była Samarkanda. Zlikwidowany w 1919.

Obwód był położony pomiędzy 38° a 41° szerokości geograficznej północnej i 65°20′a 71°20′ długości geograficznej wschodniej. Graniczył od północy i północnego wschodu z obwodem syrdaryjskim, na wschodzie z obwodem fergańskim, z pozostałych stron z Emiratem Buchary.

Powierzchnia obwodu wynosiła w 1897 – 68 962 km² (60 597 wiorst ²). Obwód w początkach XX wieku był podzielony na 4 ujezdy.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 860 021 osób – Uzbeków (59%), Tadżyków (26,8%), Kazachów (7,3%), Ujgurów (Kaszgarów) (2,3%), Sartów (2,1%) i Rosjan (1,5%).

Ludność w okręgach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Uzbecy Tadżycy Kazachowie Ujgurzy
(Kaszgarowie)
Sartowie Rosjanie
Obwód łącznie 59,0% 26,8% 7,3% 2,3% 2,1% 1,5%
Dżyzakski 65,2% 2,2% 23,1% 7,6%
Kattakurgański 90,9% 7,2% 0,04%
Samarkandzki 48,6% 36,0% 1,1% 0,1% 2,4%
Chodżencki 33,3% 50,9% 6,2% 7,8% 0,2% 1,2%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]