Gubernia ołoniecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa guberni ołonieckiej
Herb guberni ołonieckiej

Gubernia ołoniecka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-zachodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II 22 maja?/ 2 czerwca 1784 jako namiestnictwo ołonieckie, od 9 września?/ 21 września 1891 ukazem Aleksandra I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni był Pietrozawodsk. Zlikwidowana w 1922.

Gubernia była położona pomiędzy 60°21′ a 65°16′ szerokości geograficznej północnej i 29°42′ a 41°57′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy i północnego wschodu z gubernią archangielską, od południowego wschodu z gubernią wołogodzką, od południa z gubernią nowogrodzką i sankt-petersburską, na zachodzie z jeziorem Ładoga i Wielkim Księstwem Finlandii.

Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 130 801 km², w początkach XX wieku była podzielona na 7 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 364 156 osób – Rosjan (78,2%), Karelów (16,3%), Wepsów (4,4%) i Finów.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Rosjanie Karelowie Wepsowie Finowie
Gubernia ogółem 78,2% 16,3% 4,4%
Wytiegrowski 98,5%
Kargopolski 99,8%
Łodiejnopolski 79,8% 19,2%
Ołoniecki 27,0% 71,3% 1,5%
Pietrozawodski 67,1% 22,1% 9,1% 1,1%
Powieniecki 49,4% 49,7%
Pudoski 99,7%

Zlikwidowana dekretem WCIK 18 września 1922. Obecnie terytorium historycznej guberni znajduje się w obrębie autonomicznej Republiki Karelii w składzie Federacji Rosyjskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]