Hasan II (Alawici)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Hassan II (Alawici))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy króla z dynastii Alawitów. Zobacz też: inni władcy o tym imieniu.
Hasan II
الحسن الثاني بن محمد
ilustracja
Hasan II (1983)
Król Maroka
Okres panowania od 26 lutego 1961
do 23 lipca 1999
Poprzednik Muhammad V
Następca Muhammad VI
Dane biograficzne
Dynastia Alawitów
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1929
Rabat
Data i miejsce śmierci 23 lipca 1999
w Rabacie
Ojciec Muhammad V
Matka Lalla Abla bint Tahar
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko) Wielki Mistrz Orderu Tronu (Maroko) Wielki Mistrz Orderu Wojskowego (Maroko) Klasa Specjalna Odznaki Honorowej za Zasługi Order Al-Khalifa I klasy (Bahrajn) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Słonia (Dania) Łańcuch Orderu Nilu (Egipt) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Łańcuch Orderu Karola III (Hiszpania) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Order Dwóch Rzek I klasy (Irak) Order Pahlawich I klasy (Iran) Order Al-Husajna Ibn Alego (Jordania) Order Jugosłowiańskiej Gwiazdy Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Kambodży Łańcuch Orderu Mubaraka Wielkiego (Kuwejt) Wielka Łańcuch Orderu Idrisa I (Królestwo Libii) Krzyż Wielki Orderu Narodowego (Mali) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Narodowej (Mauretania) Nishan-e-Pakistan Wielki Łańcuch Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Klasy Specjalnej Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Królewski Łańcuch Wiktorii (Wielka Brytania) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001)

Hasan II (arab. الحسن الثاني بن محمد, Al-Ḥasan aṯ-Ṯānī ibn Muḥammad, ur. 9 lipca 1929 w Rabacie, zm. 23 lipca 1999 tamże)[1]król Maroka w latach 1961–1999, najstarszy syn króla Muhammada V i królowej Lalli Abli bint Tahar, ojciec obecnego władcy Muhammada VI. Należał do dynastii Alawitów.

Zarys biografii[edytuj]

Po uzyskaniu niepodległości przez Maroko w 1956 jako naczelny dowódca marokańskiej armii stłumił liczne powstania Berberów w górach Rif. Po wstąpieniu na tron w 1961 był zwolennikiem konserwatywnej polityki, opierając się przy tym na starych elitach i feudalnych strukturach kraju. Po niepokojach społecznych we wczesnych latach sześćdziesiątych rozwiązał nowo utworzony parlament (na mocy konstytucji z 1962 Maroko było już wtedy monarchią konstytucyjną) i przejął rządy w kraju. Ofiarą prześladowań padła wtedy przede wszystkim lewicowa opozycja. W 1965 przebywający na wygnaniu w Paryżu przywódca opozycji Mahdi ibn Barka został uprowadzony i zamordowany. Wzmogło to nastroje antykrólewskie w kraju. Doszło do dwóch nieudanych wojskowych zamachów stanu w 1971 i 1972, mających na celu proklamowanie republiki.

W październiku 1963 roku zakwestionował suwerenność Algierii i rozpoczął tzw. wojnę piaskową, w której siły algierskie pokonały wojska marokańskie[2]. W 1975 Hasan II zainicjował zielony marsz, w ramach którego 300 tysięcy nieuzbrojonych marokańskich cywilów wkroczyło na tereny Sahary Zachodniej, będącej wówczas hiszpańską kolonią. Hiszpania zrzekła się ostatecznie praw do swojej kolonii i przekazała ją Maroku. Wkrótce jednak rozpoczęły się powstania Polisario, mające na celu wywalczenie dla Sahary Zachodniej niepodległości. Doprowadziło to do pogorszenia stosunków między Marokiem a Algierią i Libią, które popierały ruch Polisario. Kryzys doprowadził do tego że wojska marokańskie w 1976 roku stoczyły z wojskiem algierskim bitwę o Amgalę z udziałem kilkuset żołnierzy[3][4]. Chociaż konfliktu wokół Sahary Zachodniej do dziś ostatecznie nie rozwiązano, w 1989 doszło do ocieplenia stosunków z Libią i Algierią i utworzenia Arabskiej Unii Maghrebu celem pogłębienia współpracy gospodarczej i kulturalnej w regionie.

Do największych osiągnięć Hasana II zaliczają się rozbudowa systemów nawadniających w kraju dla zaopatrzenia pól uprawnych oraz intensywne starania o pokojowe rozwiązanie konfliktu palestyńskiego na Bliskim Wschodzie.

W polityce wewnętrznej Hasanowi II udawało się utrzymywać pod kontrolą zbrojne ugrupowania ekstremistów islamskich. Od czasu zmiany konstytucji w 1992 rozpoczęła się ostrożna liberalizacja polityki w kraju.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Encyclopædia Britannica Online – Hassan II (ang.) [dostęp 2012-06-04]
  2. Ottaway, David (1970), Algeria: The Politics of a Socialist Revolution, s.166, Berkeley, California: University of California Press, ISBN 9780520016552
  3. Thompson, Virginia McLean; Thompson, Virginia; Adloff, Richard (1980). The Western Saharans: Background to Conflict. s.176, Croom Helm. ISBN 978-0-389-20148-9.
  4. Barbier, Maurice (2003). Le conflit du Sahara occidental: Réédition d'un livre paru en 1982. Harmattan. ISBN 978-2-296-27877-6.
  5. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t royalark.net – The Alawi Dynasty • Geneaology • Hassan II [dostęp 2012-06-04]
  6. a b Ordens Honoríficas Portuguesas (port.) [dostęp 2012-06-03]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
Muhammad V
Coat of arms of Morocco.svg Król Maroka
1961-1999
Coat of arms of Morocco.svg Następca
Muhammad VI