Herb województwa podlaskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obecny herb województwa podlaskiego

Herb województwa podlaskiego – symbol województwa podlaskiego. Herb przedstawia na tarczy czerwonej dwudzielnej w pas w polu górnym białego orła ze złotymi: dziobem, łapami i koroną na głowie, w polu dolnym rycerza na srebrnym koniu, w zbroi srebrnej i w takimż szyszaku, z mieczem srebrnym o złotej rękojeści wzniesionym w prawej ręce, na lewym ramieniu trzymającego tarczę błękitną z podwójnym krzyżem złotym na błękitnym polu. Ostroga rycerza i uprząż końska są złote, siodło i czaprak koński błękitne.

Herb został ustanowiony uchwałą sejmiku w dniu 19 lutego 2001 r.[1]

Autorem projektu herbu jest Tadeusz Gajl.

Symbolika[edytuj]

U góry herbu przedstawione jest godło Polski (Orzeł Biały), a na dole element herbu Litwy, czyli Pogoń, co ma symbolizować, że Podlasie należało do Korony i Litwy. Herb nawiązuje do herbu z czasów I Rzeczypospolitej, jednak zmieniono podział tarczy.

I Rzeczpospolita[edytuj]

Herb województwa w I Rzeczypospolitej

W latach 1513-1795 herbem województwa podlaskiego były połączone na tarczy dwudzielnej w słup 2 herby: polski i litewski – orzeł bez korony w polu czerwonym i Pogoń litewska.

Przypisy