Język santyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język santyjski albo dongxiang (tung-siang) – język z rodziny mongolskiej, używany przez około 374 tysięcy osób w powiecie Linxia w chińskiej prowincji Gansu (stan z roku 1990). Głównym dialektem języka santyjskiego jest sounapa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Godziński, Współczesny język mongolski, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1998, str. 6.