Język udehejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Удиэ
Obszar

Rosja (Kraj Chabarowski, Kraj Nadmorski)

Liczba mówiących

100 (2010)

Pismo/alfabet

cyrylica

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 5 krytycznie zagrożony
Ethnologue 8a umierający
Kody języka
ISO 639-3 ude
IETF ude
Glottolog udih1248
Ethnologue ude
GOST 7.75–97 удэ 705
WALS udh
SIL ude
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język udehejski, udegejski – prawie wymarły język tunguski z grupy południowej używany w dalekowschodniej Rosji[1].

W 1989 r. podano, że ma mniej niż 500 użytkowników (przy czym grupa etniczna liczyła 1900 osób)[2]. Według danych z 2010 r. posługuje się nim 100 osób[1].

Silnie zagrożony wymarciem. Wśród tej ludności szybko przyjął się język rosyjski, który znacznie wpłynął na kształt rodzimego języka. Udehejski jest wypierany przez rosyjski[2].

Niegdyś był używany przez społeczność w Mandżurii w Chinach, lecz wyszedł z użycia[2].

Dialekty[edytuj | edytuj kod]

Ethnologue wyróżnia następujące dialekty:[1]

  • chungari
  • chor
  • aniuy
  • samarga
  • bikin
  • iman
  • kur-urmi

Różnice między dialektami nie są zbyt znaczące[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Udihe, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-03-09] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-12] (ang.).
  2. a b c Salminen 2007 ↓, s. 273.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]