Język buriacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Буряад хэлэн
Obszar

Federacja Rosyjska, Chiny, Mongolia

Liczba mówiących

ok. 329 tys. (2010)[1]

Pismo/alfabet

cyrylica

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Buriacja (Federacja Rosyjska)
Kody języka
Kod ISO 639-2 bua
Kod ISO 639-3 bua
IETF bua
Glottolog buri1258
Ethnologue bua
GOST 7.75–97 бур 125
Dialekty
ISO 639-3: bxu – Chiny
ISO 639-3: bxm – Mongolia
ISO 639-3: bxr – Rosja
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku buriackim
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język buriacki (Буряад хэлэн, buriaad helen) – język Buriatów, należący do podrodziny języków mongolskich. Większość użytkowników języka zamieszkuje w autonomicznej republice Buriacji na terenie Federacji Rosyjskiej. Oprócz odmiany używanej w Rosji istnieją również odmiany języka używane w Chinach i Mongolii.

Większość użytkowników języka buriackiego w Rosji posługuje się także językiem rosyjskim, który ma w kraju status urzędowego.

Bywa opisywany jako dialekt języka mongolskiego. Nie jest jednak dobrze wzajemnie zrozumiały z chałcha-mongolskim, służącym jako język urzędowy niepodległej Mongolii[2].

Alfabet[edytuj | edytuj kod]

Współczesny alfabet buriacki składa się z 36 liter[3].

А а Б б В в Г г Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Л л М м
Н н О о Ө ө П п Р р С с Т т У у Ү ү Ф ф Х х Һ һ Ц ц Ч ч
Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Język buriacki w Ethnologue.
  2. James Stuart Olson, Lee Brigance Pappas, Nicholas Charles Pappas: An Ethnohistorical Dictionary of the Russian and Soviet Empires. Greenwood Publishing Group, 1994, s. 374. ISBN 978-0-313-27497-8. [dostęp 2022-04-21]. (ang.)
  3. G. C. Bielgajew: Ałfawit i osnowy prawopisanija buriat-mongolskogo jazyka. Ułan-Ude: Buriat-mongolskoje gos. izd-wo, 1939, s. 2–6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]