Język ulczyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
нани / ульча, nani / ulcza
Obszar Rosja Rosja (Kraj Chabarowski)
Liczba mówiących 150 (2010)
Klasyfikacja genetyczna Języki ałtajskie
  • Języki tunguskie
    • Języki południowotunguskie (amurskie)
      • Języki południowo-wschodniotunguskie
        • Języki nanajskie
          • Język ulczyjski
Pismo/alfabet cyrylica
Status oficjalny
Regulowany przez nieregulowany
UNESCO 5 krytycznie zagrożony
Ethnologue 8a umierający
Kody języka
Kod ISO 639-3 ulc
IETF ulc
Glottolog ulch1241
Ethnologue ulc
GOST 7.75–97 уль 725
WALS ulc
SIL ulc
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-ulczyjski online

Język ulczyjski – zagrożony wymarciem język z rodziny tunguskiej, używany w Kraju Chabarowskim w Rosji[1].

Alfabet[edytuj | edytuj kod]

Alfabet ulczyjski został wprowadzony w końcu lat 80. XX wieku i od tamtego czasu nie uległ zmianom[2]:

А а (Ā ā) Б б В в Г г Д д Д’ д’ Е е
(Ē ē) Ё ё (Ё̄ ё̄) Ж ж З з И и (Ӣ ӣ) Й й
К к Л л М м Н н Н’ н’ Ӈ ӈ О о О̄ о̄
П п Р р С с Т т У у (Ӯ ӯ) Ф ф Х х
Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э
(Э̄ э̄) Ю ю (Ю̄ ю̄) Я я (Я̄ я̄)

W nawiasach zawarto litery nieuwzględnione w alfabecie, ale używane w piśmie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://www.ethnologue.com/language/ulc/20.
  2. Dieczuli K. F., Siem. Ł. I. Buwarʹ dla 1 kłassa ulczskich szkoł. Petersburg, 2001