Liberalny konserwatyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
To jest artykuł z serii
Konserwatyzm

 p  d  e 

Liberalny konserwatyzm - ideologia polityczna łącząca konserwatywną politykę z liberalnymi postawami, zwłaszcza w kwestiach ekonomicznych, społecznych i etycznych[1].

Liberalny konserwatyzm utrzymuje wolnorynkowe spojrzenie na gospodarkę, zgodnie z którym jednostka powinna mieć swobodę udziału w rynku i generowania bogactwa bez ingerencji rządu. Jednak utrzymuje również, że jednostka nie może działać sprawnie we wszystkich sferach życia, dlatego liberalni konserwatyści uważają, że silne państwo jest konieczne, aby zapewnić prawo i porządek, a instytucje społeczne są potrzebne do pielęgnowania poczucia obowiązku i odpowiedzialności do narodu[2]. W Europie liberalny konserwatyzm jest dominującą formą współczesnego konserwatyzmu i centroprawicowej polityki.

We współczesnym rozumieniu liberalny konserwatyzm zazwyczaj obejmuje centroprawicowe poglądy polityczne, które odrzucają przynajmniej do pewnego stopnia konserwatyzm społeczny. Stanowisko to wiąże się również ze wsparciem dla umiarkowanych form sieci bezpieczeństwa socjalnego i ochrony środowiska. Ten dyskurs został przyjęty przez skandynawskich konserwatystów, np. Umiarkowaną Partię Koalicyjną w Szwecji, Høyre w Norwegii i Partię Koalicji Narodowej w Finlandii.

Liberalny konserwatyzm a konserwatywny liberalizm[edytuj | edytuj kod]

Liberalny konserwatyzm jest coraz bardziej utożsamiany lub mylony i używany zamiennie z konserwatywnym liberalizmem. Te dwa nurty różnią się między są jednak rozłożeniem akcentów i spojrzeniem na instytucję państwa. Konserwatywni liberałowie mają zdecydowanie negatywny stosunek do niego i traktują państwo jako zło konieczne, wyrażają często postawę minarchistyczną; liberalni konserwatyści natomiast postrzegają państwo w dobrym świetle, jako dobro samo w sobie. Inaczej też postrzegana jest w tych doktrynach idea wolności. W myśl Johna Locke'a, jednego z ojców konserwatywnego liberalizmu, najpierw jest wolność, a dopiero później porządek sztucznie utworzony przez ludzi. Natomiast według liberalnych konserwatystów na początku istnieje porządek, a dopiero w nim można a definiować granice wolności[3].

Współczesne partie liberalno-konserwatywne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parties and Elections. parties-and-elections.eu.
  2. McAnulla, Stuart (2006). British Politics: A Critical Introduction. A&C Black.
  3. Adam Danek: Konserwatywny liberalizm i liberalny konserwatyzm. xportal.pl.