Luca Lanotte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luca Lanotte
Luca Lanotte i jego partnerka sportowa Anna Cappellini w 2011 r.
Luca Lanotte i jego partnerka sportowa Anna Cappellini w 2011 r.
Reprezentacja  Włochy
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1985
Mediolan, Włochy
Wzrost 178 cm
Konkurencja Pary taneczne
Partner sportowy Anna Cappellini
Poprzednio:
Camilla Pistorello, Camilla Spelta, Arianna Jovino
Trener Paola Mezzadri, Marina Zujewa, Valter Rizzo
Poprzednio:
Igor Szpilband, Nikołaj Morozow, Muriel Zazoui, Romain Haguenauer, Roberto Pelizzola, Barbara Riboldi
Klub Fiamme Azzurre
Lokalizacja treningowa Mediolan, Canton
Rekordy życiowe ISU
Nota łączna 192.08
Mistrzostwa Świata 2018
Taniec krótki 77.46
Mistrzostwa Świata 2018
Taniec dowolny 114.62
Mistrzostwa Świata 2018
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa Świata
Złoto
Saitama 2014 pary taneczne
Mistrzostwa Europy
Złoto
Budapeszt 2014 pary taneczne
Srebro
Sztokholm 2015 pary taneczne
Srebro
Bratysława 2016 pary taneczne
Srebro
Ostrawa 2017 pary taneczne
Brąz
Zagrzeb 2013 pary taneczne
Finał Grand Prix
Brąz
Barcelona 2015 pary taneczne
Uniwersjada
Złoto
Turyn 2007 pary taneczne
Finał Grand Prix Juniorów
Brąz
Helsinki 2004 pary taneczne
Brąz
Ostrawa 2005 pary taneczne

Luca Lanotte – (ur. 30 lipca 1985 roku w Mediolanie we Włoszech) – włoski łyżwiarz figurowy, startujący w parach tanecznych z Anną Cappellini. Jest mistrzem świata (2014), medalistą mistrzostw europy (zwycięstwo w 2014 r.) i medalistą finału Grand Prix oraz siedmiokrotnym mistrzem Włoch.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego siostra Ada również jest łyżwiarką figurową, specjalizującą się w łyżwiarstwie synchronicznym. Luca i Anna Cappellini spotykali się ze sobą jako nastolatkowie, jednak zerwali miłosną relację po rozpoczęciu wspólnych treningów łyżwiarskich dla dobra wspólnej kariery.[1] Luca ma narzeczoną Evę Bentley, która jest byłą brytyjsko-francuską łyżwiarką występującą w parach tanecznych. W październiku 2016 r. na świat przyszedł ich syn Giacomo.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Zaczął jeździć w wieku 7 lat, a na taniec namówiła do starsza siostra, gdy miał lat 10.

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Zanim jego partnerką została Anna, jeździł z Adrianą Jovino, Camillą Spelta oraz Camillą Pistorello, z którą zajął 9 miejsce na mistrzostwach świata juniorów

W maju 2005 włoska federacja łyżwiarska zdecydowała się połączyć go w parę z Anną Cappellini. Ich pierwszy wspólny sezon był zarazem ostatnim w karierze juniorskiej. Zdobyli wtedy mistrzostwo Włoch juniorów, srebrne medale na juniorskich Grand Prix w Bułgarii i na Słowacji oraz brąz w finale Grand Prix juniorów.

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

Taniec krótki, Trophée Eric Bompard 2011
Finał Grand Prix 2016
Mistrzostwa Europy 2014
Mistrzostwa Świata 2014

W sezonie 2006/07, pierwszym seniorskim, zajęli 8 miejsce na mistrzostwach Europy. Na Zimowej Uniwersjadzie w Turynie zdobyli złoty medal. Przed mistrzostwami świata Anna doznała kontuzji ramienia, jednak zdołali zająć 13. miejsce.

Kolejny sezon przyniósł pierwszy medal w cyklu Grand Prix - srebro na turnieju Skate Canada. Zakończyli mistrzostwa Europy na 7 pozycji, a świata na 10.

W sezonie 2008/2009 nie udało im się stanąć na podium zawodów Grand Prix, ale na mistrzostwach europy zajęli 5. miejsce, a na mistrzostwach świata ponownie byli 10. Po sezonie zdecydowali się wyjechać do Francji by trenować z Muriel Boucher-Zazoui i Romainem Haguenauerem.

W sezon olimpijskim ponownie zajęli drugie miejsce na Skate Canada i Cup of Russia, co dało im kwalifikację do Finału Grand Prix, na którym zajęli 5 lokatę. Swoje pierwsze igrzyska olimpijskie w Salt Lake City zakończyli na 12 miejscu.

Sezon 2010/2011 zaczęli od drugiego miejsca w Nebelhorn Trophy oraz 5. pozycji w NHK Trophy. Po nieudanym początku postanowili powrócić do Włoch, do trenerki Paoli Mezzadri.[2] Zrezygnowali z udziału z Skate Canada by ułożyć nowy program dowolny. Nie wystąpili również na mistrzostwach Włoch i Europy z powodu kontuzji Lucy Lanotte. Na mistrzostwach świata zajęli 8. pozycję.

Pierwszym startem w sezonie 2011/2012 były zawody Skate Canada, na których zajęli 3 miejsce. Na Trophee Bompard powtórzyli sukces z Kanady, poprawiając przy tym swój rekord w tańcu krótkim.

W sezonie 2012/13 Anna i Luca po srebrnych medalach z poszczególnych zawodów Grand Prix osiągnęli sukces na mistrzostwach europy 2013, gdzie zdobyli swój pierwszy, brązowy medal ustępując na podium rosyjskim duetom Bobrowa/Sołowjew oraz Ilinich/Katsalapow.[3]

Sezon olimpijski 2013/14 był najlepszym w dotychczasowej karierze. Zdobyli drugie miejsca na zawodach NHK Trophy i Skate America, jednak w finale Grand Prix zajęli dopiero 6. miejsce. Na mistrzostwach europy wygrali złoty medal z notą łączną 171.61 pkt.[4] Po zdobyciu trzeciego tytułu mistrzów Włoch, udali się na swoje drugie w karierze igrzyska olimpijskie. Na igrzyskach olimpijskich 2014 w Soczi zajęli 6. miejsce. Pod nieobecność medalistów olimpijskich Davis/White oraz Virtue/Moir na mistrzostwach świata, Anna i Luca jako mistrzowie europy byli wymieniani wśród kandydatów do medalu. W marcu 2014 r. Cappellini/Lanotte osiągnęli największy sukces, zdobywając tytuł mistrzów świata. Pokonali wtedy parę kanadyjską Weaver/Poje oraz francuską Pechalt/Bourzat.[5]

W kolejnym sezonie po zdobyciu czwartego tytułu mistrzów Włoch, zdobyli srebrny medal na mistrzostwach europy 2015 w Sztokholmie. Złoto przegrali z francuską parą Papadakis/Cizeron, którzy rozpoczęli swoją dominację na arenie międzynarodowej. Na mistrzostwach świata zajęli 4. miejsce.

Mistrzostwa Europy 2018

W sezonie 2015/16 wygrali dwa zawody: Lombardia Trophy oraz Cup of China, a następnie zdobyli piąty tytuł mistrzów Włoch. Ponownie zajęli 2. miejsce na mistrzostwach europy. Po raz pierwszy w karierze stanęli na podium finału Grand Prix w Barcelonie przegrywając z Kanadyjczykami Weaver/Poje oraz Amerykanami Chock/Bates. Na mistrzostwach świata drugi raz z rzędu uplasowali się tuż za podium.

W sezonie 2016/17 oprócz potwierdzenia swojej dominacji w krajowych zawodach mistrzowskim i przypieczętowaniem jej szóstym złotym medalem, wygrali zawody Bavarian Open oraz zawody z cyklu Grand Prix Nebelhorn. Szczególną uwagę sędziów zwrócił jej taniec dowolny podczas którego interpretowali melodie z filmów Charliego Chaplina.[6] Cappellini/Lanotte trzeci raz z rzędu zdobyli srebro na mistrzostwach europy oraz zajęli 6. miejsce na mistrzostwach świata.

W sezonie olimpijskim mieli trzecią szansę zaprezentowania się na igrzyskach. W sezonie wygrali zawody Grand Prix Ice Star, zajęli drugie miejsce w prestiżowym Skate America oraz trzecie miejsce na NHK Trophy. Awansowali do finału Grand Prix i zajęli w nim 6. miejsce. Po zdobyciu siódmego z rzedu tytułu mistrzów Włoch zajęli 4. miejsce na ME. Podczas igrzysk olimpijskich 2018 w Pjongczangu uplasowali się na 6. miejscu powtarzając tym samym lokatę sprzed czterech lat. Zostali zaproszeni do udziału w gali olimpijskiej na której zaprezentowali program inspirowany Charlim Chaplinem.[7]


Programy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Taniec krótki Taniec dowolny Gala
2017–18
  • Cha Cha: Kaboom performed by Ursula 1000
  • Samba: Skip to the Bip performed by Club des Belugas
  • Samba: 1008 Samba
  • La Vita e Bella by Nicola Piovani

Charlie Chaplin medley:

  • The Kid
  • Modern Times
  • City Lights
2016–17
  • Blues: Cry For Me
  • Boogie Woogie: Choo Choo Boogie

Charlie Chaplin medley:

  • Limelight
  • City Lights: Overture

Charlie Chaplin medley:

  • The Kid
  • Modern Times
  • City Lights

2015–16 Fellini medley:
2014–15

2013–14
  • Quickstep: 42nd Street
  • Foxtrot: Lullaby of Broadway
  • Quickstep: 42nd Street

2012–13
  • Seven Brides for Seven Brothers by Saul Chaplin, Gene de Paul
    • Polka: Barn Dance
    • Waltz: Bless Your Beautiful Hide
    • Waltz: Wonderful, Wonderful Day
    • Polka: Barn Dance choreo. by Paola Mezzadri, Liudmila Vlasova
  • Carmen Suite by Rodion Shchedrin, Georges Bizet
    • Carmen Ouverture
    • Habanera
    • Intermezzo
    • Finale choreo. by Igor Shpilband, Liudmila Vlasova
2011–12
2010–11
  • Waltz: Que Sera, Sera by Jay Livingston
  • Quickstep: Girls Girls Girls by Sailor

Taniec oryginalny
2009–10
  • Eres Todo En Mi
2008–09
2007–08
2006–07
  • Tango Oblivion
  • Violentango
2005–06
  • Historia de un Amour
  • Chupacapra
  • This is a Man's World by James Brown
  • Wring That Neck by Deep Purple

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Z Cappellini[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe
Zawody 05–06 06–07 07–08 08–09 09–10 10–11 11–12 12–13 13–14 14–15 15–16 16–17 17–18
Igrzyska olimpijskie 12 6 6
Mistrzostwa Świata 13 10 10 11 8 6 4 1 4 4 6 4
Mistrzostwa Europy 8 7 5 6 4 3 1 2 2 2 4
GP Finał Grand Prix 5 4 6 3 6
GP Bompard 5 4 3 2 WD
GP Cup of China 4 3 1
GP NHK Trophy 5 2 3 3
GP Rostelecom 8 4 2 2
GP Skate America 2 2 2
GP Skate Canada 2 3 2 4
GP Ice Star 1
GP Nebelhorn 1
Uniwersjada 1
Bavarian Open 1
Finlandia Trophy 2
Nebelhorn Trophy 2
Lombardia Trophy 1
Mont Blanc Trophy 1
Międzynarodowe: Junior
Mistrzostwa Świata Juniorów 4
JGP Finał 3
JGP w Bułgarii 2
JGP na Słowacji 2
Krajowe
Mistrzostwa Włoch 1 J 2 2 2 2 WD 1 1 1 1 1 1 1
Zawody zespołowe
Igrzyska olimpijskie 4 T 4 T
World Team
Trophy
6 T
4 P
Team Challenge Cup 2 T
3 P
TBD = Przydzielone, WD = Wycofali się
T = Wynik zespołowy, P = Osobisty wynik; Medale przyznawane wyłącznie za wynik zespołowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ice dancers' love connection brings them closer (ang.). Yahoo Sports, 2014-02-17. [dostęp 2018-04-19].
  2. Cappellini/Lanotte ritornano da Paola Mezzadri (wł.). Art On Ice, 2010-11-05. [dostęp 2018-03-23].
  3. Tatjana Flade: Bobrova and Soloviev capture European title in Zagreb (ang.). goldenskate.com, 2013-01-26. [dostęp 2018-03-23].
  4. Italians on Ice: Cappellini Lanotte bag Euro gold (ang.). 2014-01-27. [dostęp 2018-03-23].
  5. Klaus-Reinhold Kany: Cappellini, Lanotte win dance by razor-thin margin (ang.). icenetwork.com, 2014-03-29. [dostęp 2018-03-23].
  6. Klaus-Reinhold Kany: Cappellini, Lanotte charm judges with Chaplin free (ang.). icenetwork.com, 2016-09-23. [dostęp 2018-03-23].
  7. The best moments from the 2018 Winter Olympics figure skating exhibition gala (ang.). hellogiggles.com, 2018-02-25. [dostęp 2018-03-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]