Maciej Małecki (kompozytor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Małecki
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1940
Warszawa
Instrumenty fortepian
Zawód pianista, kompozytor
Aktywność od 1965
Współpracownicy
Jerzy Derfel
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Maciej Małecki (ur. 27 listopada 1940 roku w Warszawie) – polski kompozytor i pianista, także pedagog. Twórca muzyki instrumentalnej, orkiestrowej, rozrywkowej, teatralnej, radiowej, telewizyjnej i filmowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (1965, klasa kompozycji u Kazimierza Sikorskiego i fortepianu u Natalii Hornowskiej; oba kierunki ukończył z wyróżnieniem) oraz Eastman School of Music w Rochester (USA, 1967–1968, w klasie kompozycji u Samuela Adlera i fortepianu u Eugene’a Lista). Należy do Związku Kompozytorów Polskich, był jego wiceprezesem (1991), a potem prezesem (1993–1999).

Działalność muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów muzycznych przez wiele lat grał muzykę poważną w duecie fortepianowym z Jerzym Derflem, koncertując w kraju i za granicą (Wielka Brytania, NRD).

Jest kompozytorem wszechstronnym – tworzy różne rodzaje muzyki (instrumentalna, orkiestrowa, kameralna, rozrywkowa) dla różnych wykonawców (orkiestry, kwintety, soliści, chóry i in.). Jako kompozytor współpracuje też z Teatrem Narodowym w Warszawie.

Piosenki z jego muzyką usłyszeć można w wykonaniu takich artystów, jak np.: Affabre Concinui, Ewa Dałkowska, Kinga Ilgner, Wojciech Młynarski, Jerzy Połomski, Łucja Prus, Joanna Rawik, Danuta Rinn, Zbigniew Wodecki.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1973 – I nagroda na XIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za muzykę do spektaklu Antygona
  • 1975 – I nagroda na KFPP w Opolu
  • 1981 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji
  • 1982 – wyróżnienie na Konkursie im. Karola Szymanowskiego za Cztery pieśni do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera na baryton i fortepian (1981)
  • 1984 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji
  • 1989 – nagroda krytyki „Złoty mikrofon” za muzykę radiową
  • 1996 – I nagroda w Konkursie Kompozytorskim na III Ogólnopolskim Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie za pastorałkę Niemowlątko na słomie na chór mieszany
  • 2003 – nagroda za muzykę do słuchowiska radiowego Nie-Boska Symfonia (2002) na Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie
  • 2013 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2002 – Balladyna. Opera radiowa (CD)
  • 2005 – Witold Gombrowicz – Operetka (CD, Polskie Radio, PRCD 484-485)
  • 2008 – Cicha noc - Stille Nacht, Koncert Kolęd Polskich (CD, Carus-Verlag, Carus 83.418)

Wybrana twórczość kompozytorska[edytuj | edytuj kod]

Utwory instrumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1975 – Ułańska fantazja na wielką orkiestrę dętą
  • 1980 – Sonata na fortepian
  • 1981 – Rondo na fortepian i orkiestrę
  • 1984 – Suita na kwintet dęty drewniany
  • 1985 – Nokturn na 4 rogi i 4 puzony
  • 1987 – Humoreska na fortepian
  • 1988 – Zabawy, kłótnia i echo na 3 perkusje
  • 1988 – Poemat w trzech nastrojach na dętą orkiestrę, dwie harfy i perkusję
  • 1988 – Elegia na saksofon altowy
  • 1988 – Concertino w dawnym stylu na dwie harfy i orkiestrę smyczkową
  • 1988 – Scherzando na 10 instrumentów
  • 1988 – Pieśń i ostinato na skrzypce, altówkę, wiolonczelę i fortepian
  • 1990 – Concertino na 12 instrumentów
  • 1991 – Marsz koncertowy na orkiestrę dętą
  • 1992 – Koncert na harfę elektryczną i orkiestrę
  • 1993 – Koncert na fortepian i orkiestrę dla młodego pianisty
  • 1994 – Offenbachiana, suita-fantazja z baletu Brazylijczyk w Paryżu na orkiestrę
  • 1994 – Kwartet smyczkowy nr 1
  • 1994 – Koncert na puzon i orkiestrę
  • 1994 – Cztery małe pory roku na dziecięcy chór a cappella
  • 1995 – Polskie Hymny Wielkanocne
  • 1995 – Uwertura koncertowa na wielką orkiestrę dętą
  • 1996 – Sinfonietta na 9 instrumentów
  • 1997 – Kwartet smyczkowy nr 2
  • 1998 – Dziki gołąb, las i panna, poemat symfoniczny
  • 1998 – Koncert na saksofon altowy i orkiestrę
  • 1999 – Symfonia nr 1
  • 2000 – Capriccio na klarnet
  • 2000 – Hymnus – Refugium et spes na saksofon altowy i kameralną orkiestrę smyczkową
  • 2001 – Allegro na orkiestrę symfoniczną
  • 2002 – Koncert na saksofon altowy i orkiestrę
  • 2002 – Mała symfonia polska na orkiestrę dętą
  • 2003 – Aria i Scherzo na saksofon altowy i kwartet smyczkowy
  • 2004 – Pastorale i toccata na skrzypce, klarnet i wiolonczelę
  • 2004 – Sonata-fantazja na wiolonczelę
  • 2004 – Symfonia nr 2 na chór mieszany i orkiestrę
  • 2005 – Koncert na flet i orkiestrę smyczkową w czterech epizodach
  • 2005 – Andante i allegro na altówkę solo i 5 instrumentów smyczkowych lub orkiestrę smyczkową

Utwory wokalno-instrumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 – Cztery pieśni do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera na baryton i fortepian
  • 1988 – Kiedy na świecie przybywa wierszy, piosenka na 3-głosowy chór
  • 1996 – Niemowlątko na słomie [wersja I], pastorałka na chór mieszany (tekst: Elżbieta Szeptyńska)
  • 1996 – Niemowlątko na słomie [wersja II], pastorałka na głos z fortepianem (tekst: Elżbieta Szeptyńska)
  • 1996 – W moim sercu oziminy na młodzieżowy chór żeński lub dziecięcy (tekst: Elżbieta Szeptyńska)
  • 1997-2000 – Pieśni miłosne na 4-głosowy chór mieszany (do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera)
  • 1998 – Suita kolęd na głos i małą orkiestrę
  • 2006 – Nokturn na czelestę i smyczki (2006)

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • Bajka poduszki (sł. Tadeusz Śliwiak)
  • Ballada o późnej starości Don Kichota (sł. Wojciech Młynarski)
  • Ci chłopcy mówią do nas takie rzeczy... (sł. Agnieszka Osiecka)
  • Hotel Europa (sł. W. Młynarski)
  • Jak zmienić Polskę w raj (sł. Andrzej Jarecki)
  • Kiedy iść, to daleko (sł. A. Jarecki)
  • Kowno, Kowno z szabelką (sł. Roman Kołakowski)
  • Księżyc na niebo (sł. R. Kołakowski)
  • Lekcja polskiego
  • Młodość św. Mikołaja (sł. W. Młynarski)
  • Nadzieja (sł. A. Jarecki)
  • Ostatni Ikar (sł. Jonasz Kofta)
  • Song o szczęściu wiecznym
  • Szedł chłopiec ze swoją dziewczyną (sł. Czesław Miłosz)
  • Tango retro (sł. W. Młynarski)
  • To, co między nami (sł. J. Zalewski)
  • Ułańska fantazja (sł. W. Młynarski)
  • Wiśnie (sł. S. Baliński)

Muzyka filmowa[edytuj | edytuj kod]

Opery[edytuj | edytuj kod]

Balet[edytuj | edytuj kod]

Muzyka teatralna[edytuj | edytuj kod]

  • 1971 – Ćwiczenia z Szekspira
  • 1972 – Makbet
  • 1973 – Antygona
  • 1986 – Zaczarowana królewna
  • 2000 – Szkoła żon
  • 2001 – Dożywocie
  • 2002 – Kurka Wodna
  • 2005 – Jesień polska w tradycji i poezji, spektakl radiowo-estradowy do tekstów polskich poetów
  • 2005 – Rzeźnia (reż. Agnieszka Lipiec-Wróblewska)

Spektakle muzyczne[edytuj | edytuj kod]

  • 1967 – Marsz do kąta (składanka)
  • 1967 – Apetyt na czereśnie (teksty: Agnieszka Osiecka)
  • 1970 – Oko (sł. Jonasz Kofta)
  • 1973 – Cień, bajka muzyczna dla dorosłych (libretto Wojciech Młynarski)

Spektakle Teatru Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Spektakle radiowe[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną kompozytora była (rozwód w 1994 roku) aktorka Anna Seniuk. Ma z nią dwoje dzieci: Grzegorza (aktor) i Magdalenę (muzyk).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 - Monitor Polski, monitorpolski.gov.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Dybowski, Małecki Maciej w: Słownik pianistów polskich, Selene, Warszawa 2003.
  • Iwona Lindstedt, Małecki Maciej w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „m”, PWM, Kraków 2000.