Piotr Wroński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Wroński
Ilustracja
Piotr Wroński (2017)
Imię przy narodzeniu Piotr Kazimierz Wroński
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1957
Warszawa
Zawód, zajęcie oficer służb specjalnych w stanie spoczynku, pisarz, publicysta
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Partia PZPR (1982–1990)
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowa Odznaka „Za zasługi w ochronie porządku publicznego”

Piotr Kazimierz Wroński[1][2] (ur. 21 marca 1957 w Warszawie) – pułkownik Agencji Wywiadu, oficer w stanie spoczynku służb specjalnych PRL i III RP. Od momentu przejścia na emeryturę zajmuje się pisarstwem i publicystyką.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława i Hanny[2][3]. Jego dziadek przed wojną był zecerem, w stopniu kaprala walczył w kampanii wrześniowej oraz uczestniczył w powstaniu warszawskim[4]. Matka była w latach 70. i 80. zaopatrzeniowcem w Domu Towarowym „Sawa” w Warszawie, gdzie w latach 1981–1984 pełniła funkcję I sekretarza POP PZPR, a następnie została członkinią Egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR, natomiast ojciec pracował jako nauczyciel w liceum ogólnokształcącym[5]. Rodzice Piotra Wrońskiego rozwiedli się rok po jego narodzinach[6].

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Od 1976 studiował na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie – według informacji mediów – był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa PRL[7][8]. W latach 1979–1980 odbył studium wojskowe na UW[9]. Należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (od 1976 do 1981)[6]. Tytuł magistra filologii polskiej uzyskał broniąc pracę pt. Świat poetycki Joanny Kulmowej. Następnie podjął krótkotrwałą pracę nauczyciela w szkole podstawowej[10][11].

Praca w służbach specjalnych[edytuj | edytuj kod]

W okresie PRL[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1982, podczas obowiązywania stanu wojennego, powaznie rozważał wystąpienie o azyl polityczny w ZSRR. Sam zglosil się do MSW i podjął pracę w Służbie Bezpieczeństwa[12]. W czerwcu 1983 ukończył dwumiesięczny kurs podoficerski w Szkole Ruchu Drogowego MO w Piasecznie otrzymując stopień kaprala[13]. W okresie od sierpnia 1983 do lipca 1984 odbył studium podyplomowe w Ośrodku Kształcenia Kadr Wywiadowczych MSW w Starych Kiejkutach. Ukończył je z wynikiem dobrym, po czym został awansowany na podporucznika[14]. W 1987 otrzymał stopień porucznika[2][15]. Początkowo pracował w Biurze Techniki. Następnie rozpoczął pracę jako oficer wywiadu w XI Wydziale Departamentu I MSW[16]. Zajmował się zwalczaniem „dywersji ideologicznej”. Aktywnie uczestniczył w operacjach mających na celu przejęcie kontroli nad organizacjami podziemia solidarnościowego w kraju i za granicą oraz w rozpracowywaniu środowisk Radia Wolna Europa. Wielokrotnie realizował także zadania wywiadowcze za granicą m.in. w Jugosławii (1987), Berlinie Zachodnim (1988 i 1989) i Austrii (1989). Był aktywnym członkiem PZPR i ZSMP (od 1982) oraz aktywistą w komitecie zakładowym partii[6].

W III RP[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1990 został pozytywnie zweryfikowany i przeszedł do Urzędu Ochrony Państwa. W latach 1990–1992 pracował w wydziale antyterrorystycznym Zarządu Wywiadu UOP. Później realizował zadania w Generalnym Inspektoracie Celnym. Od 1993 pracował w Zarządzie Kontrwywiadu UOP na kierunku wschodnim[17]. W 2000 zdemaskował rezydenturę wywiadu rosyjskiego w Warszawie. Był wówczas oficerem w randze majora. W nagrodę otrzymał list osobisty z gratulacjami od premiera RP Jerzego Buzka[18][19]. W związku z akcją musiał na pewien czas opuścić kraj[20]. Od 2002 pełnił służbę w Agencji Wywiadu. Tam również zajmował się kierunkiem wschodnim, lecz głównie w aspekcie zabezpieczenia kontrwywiadowczego placówek dyplomatycznych[19]. W latach 2000–2006 przebywał na placówce w Londynie jako I sekretarz ambasady RP, gdzie pod przykryciem dyplomaty pełnił funkcję rezydenta polskiego wywiadu. Był także oficerem łącznikowym między Agencją Wywiadu a Secret Intelligence Service (MI6)[21].

W latach 2006–2008 był wykładowcą w Ośrodku Szkolenia Agencji Wywiadu w Starych Kiejkutach. W 2011 został awansowany na pułkownika[10]. W październiku tego roku przeszedł na emeryturę ze stanowiska głównego specjalisty, ale jeszcze do grudnia 2013 pozostał w AW w charakterze konsultanta[19][17].

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Jest prezesem i jedynym udziałowcem firmy „New Media Business”[22][23]. Od sierpnia 2016 do października 2017 realizował zlecenia dla Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych, gdzie zajmował się m.in. ochroną kontrwywiadowczą oraz sprawdzaniem kandydatów na jej pracowników[24][25][26]. Współpracę zakończył w związku z aferą podsłuchową, w którą rzekomo miał być zamieszany[25][26][27]. Od stycznia 2019 jest prezesem zarządu Fundacji Kontrwywiadu Gospodarczego i Obywatelskiego[28].

Działalność publicystyczna[edytuj | edytuj kod]

Od czasu przejścia na emeryturę zajął się działalnością literacką i publicystyczną[29]. Związał się ze środowiskami prawicowymi[30]. Został stałym komentatorem Telewizji Republika[31]. Pisywał, a także udzielał wywiadów do tygodników „Sieci”, „Do Rzeczy” i „Gazety Polskiej” oraz kwartalnika „Fronda[32]. Był także komentatorem oraz współprowadzącym w telewizji internetowej wRealu24[33] oraz występował w audycjach Radia Wnet[34]. Gościł i udzielał prelekcji w dyskusyjnym Klubie Ronina[35].

Od października 2017 do grudnia 2018 prowadził w serwisie YouTube kanał o nazwie SWT tv[36]. Posiadał również blog na portalu Salon24.pl[37]. Współpracował też z telewizją internetową wSensie.tv oraz Mediami Narodowymi, kanałem pod patronatem Stowarzyszenia Marsz Niepodległości[38].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty[20]. Pierwszy związek małżeński zawarł w 1982[6], drugi natomiast w 1995[40].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Kazimierz Wroński, www.infoveriti.pl [dostęp 2019-02-13].
  2. a b c Informacje w BIP IPN. [dostęp 2018-07-17].
  3. Karty uposażeń funkcjonariusza: Piotr Wroński, nazwisko legalizacyjne: Filanowski, imię ojca: Stanisław, ur. 21-03-1957 r., inwentarz.ipn.gov.pl [dostęp 2019-05-02].
  4. Płk Piotr Wroński: Nie boję się odium, jakie spadnie na mnie. Służyłem Polsce, „Pressmania” [dostęp 2018-07-16].
  5. Pogubiony pułkownik, przeglad-socjalistyczny.pl [dostęp 2018-07-16].
  6. a b c d http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wro%C5%84ski-opinia-psychologa-jedynki-cz.2-teczka-IPN.jpg
  7. Pierwszy esbek "dobrej zmiany". Kim jest płk Piotr Wroński – bohater afery podsłuchowej w PWPW, „NaTemat.pl [dostęp 2018-07-16].
  8. Były oficer Służby Bezpieczeństwa sprawdza pracowników Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych, „Polsat News [dostęp 2018-09-29] (pol.).
  9. http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wro%C5%84ski-nadanie-stopnia-kaprala-teczka-IPN.jpg
  10. a b Płk. Piotr Wroński: Obecne państwo to nie III RP, to PRL, nawet nie bis…, prokapitalizm.pl [dostęp 2018-07-16].
  11. Rajmund Pollak, Płk Wroński ujawnia jak jego towarzysze z PZPR tworzyli po '89 nowe partie i UOP!, Pressmania [dostęp 2019-04-21] (pol.).
  12. Płk Wroński: Macierewicz, jeśli uzna za potrzebne dla Polski, będzie rozmawiał z każdym. Nawet ze mną, Onet Wiadomości, 19 marca 2017 [dostęp 2019-04-21] (pol.).
  13. http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wro%C5%84ski-%C5%9Bwiadectwo-z-egzaminu-po-kursie-podstawowym-teczka-IPN.jpg
  14. http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wro%C5%84ski-dyplom-z-Kjekut-teczka-IPN.jpg
  15. a b http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wronski-Indywidualna-karta-przegl%C4%85du-kadrowego-teczka-IPN.jpg
  16. Piotr Wroński, Wydawnictwo Fronda [dostęp 2019-04-21].
  17. a b "New Media Buissnes Piotr Wroński" będzie prowadzić szkolenia kontrwywiadowcze dla firm i osób, „Pressmania” [dostęp 2018-07-19].
  18. http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2017/08/List-gratulacyjny-od-Premiera-Jerzego-Buzka-dla-Piotra-Wro%C5%84skiego.jpg
  19. a b c Płk Piotr Wroński: Nie odwołam się od decyzji o obniżeniu emerytury, ponieważ odwołanie stawia mnie razem z tymi, którzy byli odpowiedzialni za PRL i których zwalczam..., „Pressmania” [dostęp 2018-07-18].
  20. a b Pułkownik Piotr Wroński: Nie lubię obłudy i fałszu, „Pressmania” [dostęp 2018-07-20].
  21. Płk Piotr Wroński – Zabójcy księdza Jerzego, wpolityce.pl [dostęp 2019-07-01] (pol.).
  22. New Media Business Piotra Wrońskiego to firma świadcząca usługi z najwyższej półki, „Pressmania” [dostęp 2018-07-19].
  23. Piotr Kazimierz Wroński, rejestr.io [dostęp 2018-09-29] (ang.).
  24. Rekrutacją pracowników strategicznej państwowej spółki zajmuje się były oficer SB, „finanse.wp.pl”, 17 października 2017 [dostęp 2018-07-19].
  25. a b Były esbek w spółce podległej Błaszczakowi., „wiadomosci.wp.pl”, 17 października 2017 [dostęp 2018-07-19].
  26. a b Były esbek Piotr Wroński miał podsłuchiwać związkowców, teraz odchodzi z PWPW, „wiadomosci.wp.pl”, 23 października 2017 [dostęp 2018-07-16].
  27. Były esbek prześwietla pracowników PWPW, 17 października 2017 [dostęp 2018-07-16].
  28. FUNDACJA KONTRWYWIADU GOSPODARCZEGO I OBYWATELSKIEGO, rejestr.io [dostęp 2019-02-13].
  29. Piotr Wroński, Lubimyczytać.pl [dostęp 2018-07-21].
  30. Przemysław Wojciechowski, Piotr Wroński, Piotr Wroński: Złamałem esbecką omertę. I tabu, bo zadałem się z prawicą, polskatimes.pl, 25 czerwca 2016 [dostęp 2019-04-21] (pol.).
  31. Piotr Wroński, telewizjarepublika.pl [dostęp 2019-02-13].
  32. "Fakt": Były płk SB "kadrowym" w strategicznej spółce Skarbu Państwa, „gazetapl” [dostęp 2018-07-18].
  33. Telewizja wRealu24, wRealu24 TV [dostęp 2018-07-18].
  34. Piotr Wroński, WNET.fm [dostęp 2019-02-13] (pol.).
  35. Płk Piotr Wroński - Zabójcy księdza Jerzego (spotkanie w Klubie Ronina), wpolityce.pl [dostęp 2019-02-13].
  36. SWT tv, YouTube [dostęp 2018-07-18].
  37. Piotr Wroński, salon24.pl [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  38. płk Piotr Wroński Archives, Media Narodowe [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  39. http://pressmania.pl/wp-content/uploads/2015/12/Piotr-Wro%C5%84ski-awans-teczka-IPN.jpg
  40. Nie mogę pozwolić, by w walce ze mną użyto mojej rodziny, „Pressmania” [dostęp 2018-07-22].
  41. Weryfikacja, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-16] (pol.).
  42. Spisek założycielski. Historia jednego morderstwa, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-16] (pol.).
  43. Spowiedź życia, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-16] (pol.).
  44. Czas nielegałów. Krótki kurs kontrwywiadu dla amatorów, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-04] (pol.).
  45. Reset, czyli weryfikacja spisku, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-16] (pol.).
  46. Sprawa kryptonim "Holub", Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-02-04] (pol.).