Skąpoogonki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pnoepyga)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skąpoogonki
Pnoepygidae[1]
Gelang, Cibois, Pasquet, Olsson, Alström & Ericson, 2009
Przedstawiciel rodziny – skąpoogonek płowy (P. albiventer)
Przedstawiciel rodziny – skąpoogonek płowy (P. albiventer)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina skąpoogonki
Typ nomenklatoryczny

Tesia albiventer Hodgson

Rodzaje

Skąpoogonki[4] (Pnoepygidae) – nowo wyróżniona, monotypowa rodzina ptaków[5] z rzędu wróblowych (Passeriformes).

Występowanie[edytuj]

Rodzina obejmuje gatunki występujące w orientalnej Azji[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 7,5–10 cm, masa ciała 11–23 g[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Greckie πνοη pnoē – dmuchanie < πνεω pneō – oddychać; πυγη pugē – kuper[8].

Podział systematyczny[edytuj]

takson ten należał wcześniej do tymaliowatych (Timaliidae). Ostatnie badania sugerują bliskie pokrewieństwo skąpoogonków z trzciniakami (Acrocephalidae), mimikami (Donacobiidae), madagaskarniczkami (Bernieridae) i świerszczakami (Locustellidae)[9][10]. Do rodzaju należą następujące gatunki[4]:

Przypisy

  1. Pnoepygidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pnoepyga. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-09-05]
  3. B.H. Hodgson: The Origins of Himalayan Studies. W: J.E. Gray: The Zoological miscellany. Cz. 3. London: Treuttel, Wurtz, 1844, s. 82. (ang.)
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Pnoepygidae Gelang, Cibois, Pasquet, Olsson, Alström & Ericson, 2009 - skąpoogonki - Wren babblers (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-02-28].
  5. M. Gelang, A. Cibois, E. Pasquet, U. Olsson, P. Alström, P.G.P. Ericson. Phylogeny of babblers (Aves, Passeriformes): major lineages, family limits and classification. „Zoologica Scripta”. 38 (3), s. 226-236, 2009. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2008.00374.x (ang.). 
  6. F. Gill, D. Donsker: Wren-babblers, crombecs, bush warblers, Streaked Scrub Warbler, yellow flycatchers & hylias (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-02-28].
  7. N.J. Collar, N. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  8. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-02-28]. (ang.)
  9. P. Alström, J. Fjeldså, S. Fregin, U. Olsson. Gross morphology betrays phylogeny: the Scrub Warbler Scotocerca inquieta is not a cisticolid. „Ibis”. 153 (1), s. 87-97, 2011. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2010.01093.x (ang.). 
  10. Martin Irestedt, Magnus Gelang, George Sangster, Urban Olsson, Per G. P. Ericson, Per Alström. Neumann's Warbler Hemitesia neumanni (Sylvioidea): the sole African member of a Palaeotropic Miocene avifauna. „Ibis”. 153 (1), s. 78-86, 2011. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2010.01084.x (ang.). 
  11. N.J. Collar. A partial revision of the Asian babblers (Timaliidae). „Forktail”. 22, s. 85-112, 2006 (ang.).