Lamparciki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lamparciki
Pardalotidae[1]
Swainson, 1831
Przedstawiciel rodziny – lamparcik strojny (P. striatus) z materiałem na gniazdo
Przedstawiciel rodziny – lamparcik strojny (P. striatus) z materiałem na gniazdo
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina lamparciki
Typ nomenklatoryczny

Pipra punctata Shaw, 1792

Synonimy

Rodzaju:

  • Pardalotinus Mathews, 1912[2]
  • Nesopardalotus Mathews, 1912[2]
  • Dipardalotus Mathews, 1922[3]
Rodzaje

Lamparciki[6] (Pardalotidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes),

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 8-12 cm; masa ciała 7-15 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pardalotus: nowołac. pardalotus – lamparcik, od fr. Pardalote – lamparcik, od gr. παρδαλωτος pardalōtos – cętkowany jak lampart, od παρδαλος pardaloslampart[9].
  • Pardalotinus: zdrobnienie nazwy rodzaju Pardalotus Vieillot, 1816[10]. Gatunek typowy: Pipra striata J.F. Gmelin, 1789.
  • Nesopardalotus: gr. νησος nēsos – wyspa (tj. Tasmania); rodzaj Pardalotus Vieillot, 1816[11]. Gatunek typowy: Pardalotus quadragintus Gould, 1838.
  • Dipardalotus: gr. δι- di- – podwójny-, od δις dis – dwukrotny, od δυο duo – dwa; rodzaj Pardalotus Vieillot, 1816[12]. Gatunek typowy: Pardalotus rubricatus yorki Mathews, 1913.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Analiza filogenetyczna przeprowadzona w 2012 roku sugeruje że takson ten powinien być włączony do Acanthizidae[13]. Do rodziny należą jeden rodzaj i cztery gatunki[6]:

Przypisy

  1. Pardalotidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 115, 1912 (ang.). 
  3. G.M. Mathews. Additions and corrections. „Austral Avian Record”. 5. s. 7 (ang.). 
  4. Pardalotus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2015-04-12]
  5. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 31. (fr.)
  6. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pardalotidae Strickland, 1842 - lamparciki - Pardalotes (wersja: 2017-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-04-21].
  7. F. Gill & D. Donsker (red.): Bristlebirds, pardalotes & Australasian warblers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-04-21].
  8. John Woinarski: Family Pardalotidae (Pardalotes). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 401. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Pardalotus.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Pardalotinus.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Nesopardalotus.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Dipardalotus.
  13. Á.S. Nyári & L. Joseph. Evolution in Australasian Mangrove Forests: Multilocus Phylogenetic Analysis of the Gerygone Warblers (Aves: Acanthizidae). „PLoS ONE”. 7 (2), s. e31840, 2012. DOI: 10.1371/journal.pone.0031840 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-04-21]. (ang.)