Skąpoogonki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skąpoogonki
Pnoepygidae[1]
Gelang, Cibois, Pasquet, Olsson, Alström & Ericson, 2009
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – skąpoogonek płowy (P. albiventer)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina skąpoogonki
Typ nomenklatoryczny

Tesia albiventer Hodgson

Rodzaje

Skąpoogonki[4] (Pnoepygidae) – nowo wyróżniona, monotypowa rodzina ptaków[5] z rzędu wróblowych (Passeriformes).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina obejmuje gatunki występujące w orientalnej Azji[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 7,5–10 cm, masa ciała 11–23 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Greckie πνοη pnoē – dmuchanie < πνεω pneō – oddychać; πυγη pugē – kuper[8].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Takson ten należał wcześniej do tymaliowatych (Timaliidae). Ostatnie badania sugerują bliskie pokrewieństwo skąpoogonków z trzciniakami (Acrocephalidae), mimikami (Donacobiidae), madagaskarniczkami (Bernieridae) i świerszczakami (Locustellidae)[9][10]. Do rodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami[4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pnoepygidae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Pnoepyga, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2012-09-05] (ang.).
  3. B.H. Hodgson: The Origins of Himalayan Studies. W: J.E. Gray: The Zoological miscellany. Cz. 3. London: Treuttel, Wurtz, 1844, s. 82. (ang.)
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Pnoepygidae Gelang, Cibois, Pasquet, Olsson, Alström & Ericson, 2009 - skąpoogonki - Wren babblers/Cupwings (wersja: 2021-01-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-26].
  5. M. Gelang, A. Cibois, E. Pasquet, U. Olsson, P. Alström, P.G.P. Ericson. Phylogeny of babblers (Aves, Passeriformes): major lineages, family limits and classification. „Zoologica Scripta”. 38 (3), s. 226–236, 2009. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2008.00374.x (ang.). 
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): Wren-babblers, crombecs, bush warblers, Streaked Scrub Warbler, yellow flycatchers & hylias (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-02-28].
  7. N.J. Collar, N. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  8. James A. Jobling: The Key to Scientific Names (ang.). W: Birds of the World [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2021.
  9. P. Alström, J. Fjeldså, S. Fregin, U. Olsson. Gross morphology betrays phylogeny: the Scrub Warbler Scotocerca inquieta is not a cisticolid. „Ibis”. 153 (1), s. 87–97, 2011. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2010.01093.x (ang.). 
  10. Martin Irestedt, Magnus Gelang, George Sangster, Urban Olsson, Per G. P. Ericson, Per Alström. Neumann's Warbler Hemitesia neumanni (Sylvioidea): the sole African member of a Palaeotropic Miocene avifauna. „Ibis”. 153 (1), s. 78–86, 2011. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2010.01084.x (ang.). 
  11. N.J. Collar. A partial revision of the Asian babblers (Timaliidae). „Forktail”. 22, s. 85–112, 2006 (ang.).