Prochownik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prochownik – stopień wojskowy w Korpusie Artylerii Koronnej.

Obowiązki prochownika zawarte były w regulaminie z 1767 w artykule „Powinności każdego z Osobna Artyllerysty podług Stopnia y Urzędu tak względem umieiętności jako y Służby Pańskiey”[1].

Quote-alpha.png
Powinność Prochownika być umieiętnym w robieniu należytych Prochów, tak armatnych, iako y do strzelb mnieyszych, Które lako naypilniey y naydoskonaley czynić powinien, umiejąc należycie Lutrówać y brakować Salitry, Przeczyszczać Siarki y Kruszec, tak aby Prochy doskonałą próby Zawsze wytrzymać mogły, bo inaczey do Ceughauzu odbierać nie będą. Podczas roboty pomocników z Kanonierów y Bombardierów dodanych mieć sobie będzie, którzy trzeźwo y iak nayostrożniey przy robocie Prochów obchodzić się powinni.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki: Oficerowie Rzeczypospolitej Obojga Narodów 1777-1794. Oficerowie wojska koronnego. Artyleria i wojska inżynieryjne. Kraków: Księgarnia Akademicka. Wydawnictwo Naukowe, 1999. ISBN 83-7188-304-8.