Starszy chorąży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starszy chorąży
Wojska Lądowe
Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
naramiennik
kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna

Starszy chorąży (st. chor.) – stopień wojskowy Wojsk Lądowych i Sił Powietrznych RP w korpusie podoficerskim (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych).

Stopień starszego chorążego został wprowadzony w Wojsku Polskim na podstawie ustawy z dnia 29 marca 1963 o służbie wojskowej chorążych Sił Zbrojnych, która weszła w życie 4 kwietnia tego roku. Był wówczas jednym z dwóch stopni występujących w korpusie chorążych Sił Zbrojnych. Na stopień starszego chorążego mianował minister obrony narodowej, a w wojskach wewnętrznych – minister spraw wewnętrznych. Na stopień starszego chorążego mógł być mianowany chorąży po przesłużeniu w tym stopniu pięciu lat[1][2].

W hierarchii wojskowej stoi bezpośrednio wyżej od chorążego i niżej od starszego chorążego sztabowego.

Stopnie równorzędne
Nazwa stopnia Nazwa formacji, w której stopień występuje (występował) Okres występowania
starszy chorąży marynarki Marynarka Wojenna od 4 kwietnia 1963
starszy chorąży Służba Kontrwywiadu Wojskowego od 1 października 2006[3]
starszy chorąży Służba Wywiadu Wojskowego od 1 października 2006[4]
starszy chorąży Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego od 29 czerwca 2002[5]
starszy chorąży Agencja Wywiadu od 29 czerwca 2002[6]
starszy chorąży Urząd Ochrony Państwa od 10 maja 1990[7] do 29 czerwca 2002
starszy chorąży Biuro Ochrony Rządu do 1 lutego 2018[8]
starszy chorąży SOP Służba Ochrony Państwa od 1 lutego 2018[9]
starszy chorąży Służby Więziennej Służba Więzienna od 26 listopada 1983[10]
starszy chorąży Straży Granicznej Straż Graniczna od 19 listopada 1990[11]
starszy chorąży pożarnictwa Straże pożarne od 1 maja 1975[12] do 1 stycznia 1992
starszy aspirant Państwowa Straż Pożarna od 1 stycznia 1992[13]
starszy aspirant Policji Policja od 10 października 1995[14]
starszy chorąży Milicji Obywatelskiej Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa od 29 listopada 1974[15] do 10 maja 1990[16]

Oznaczenie stopnia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku starszy chorąży nosił na środku taśmy otokowej czapki garnizonowej podoficera umieszczone w linii równoległej do krawędzi taśmy dwie gwiazdki, przy czym odległość między ramionami gwiazdek wynosiła 2 mm. Naramienniki obszyte wokół (z wyjątkiem miejsca wszycia rękawa) jednolitą taśmą szerokości 5 mm. Ponadto dwie gwiazdki umieszczone wzdłuż linii prostej biegnącej przez środek naramiennika; pierwsza w odległości 3 cm od wszycia rękawa, drugą w odległości 5 mm od wierzchołka ramienia pierwszej gwiazdki do kąta wklęsłego między dwoma ramionami drugiej gwiazdki[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ministerstwo Obrony Narodowej; Inspektorat Szkolenia: Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego; sygn. Mund. 45/71/III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.