Drab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Drab – żołnierz, szeregowy piechoty w wojsku polskim XV i XVI wieku. Uzbrojony w muszkiet lub karabin z zamkiem skałkowym i bagnetem albo w pikę lub też w szablę albo topór.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]